May 21, 2006

சிரியானா

கியாஸ் தியரி பற்றி ஒரு காலத்தில் நான் ஜல்லியடித்திருக்கிறேன். ஆனால், அதை பின்பற்றி ஒரு முழுநீள மிக முக்கியமான திரைக்கதையையும், படத்தினையும் நேற்றுதான் பார்த்தேன். "சிரியானா" - ஜார்ஜ் கூளூனி, மேட் டெமான், ஜெர்மி ரைட், அலெக்சாண்டர் சித்திக் என்று பிரபலங்கள் நடித்திருந்தாலும், படத்தின் மையக்கரு, 'எல்லாம் ஒன்றுக்கொன்று ஏதேனும் ஒரு வகையில் தொடர்புள்ளவை' என்பது தான்.



படம் ஒரு அரேபிய நகரத்தில் ஆரம்பிக்கிறது. அமெரிக்காவிற்கு தாவுகிறது. சுவிட்சர்லாந்திற்குள் பயணிக்கிறது. பாகிஸ்தான் அகதிகளைப் பற்றி பேசுகிறது. ஜெனிவாவுக்குள் போகிறது. வாஷிங்டன் வழித்தடங்கள் தெரிகிறது. டெஹ்ரானுக்குள் போகிறது. பாரிஸில் பயணிக்கிறது. ஸ்பெயினுள் நுழைகிறது. முதல் 20 நிமிடங்கள் ஒன்றும் புரியாது. ஆனால், போக போக எல்லா காட்சிகளும் விளங்குகின்றன. படம் ஆரம்பித்த 40 நிமிடத்தில் தான் படத்தின் முக்கியத்துவம் புரிகிறது. உலகில் எரிபொருள் தேவைக்கான அவசியங்களையும், அதை கைப்பற்ற முயலும், அமெரிக்க, அரேபிய, சீன அரசுகளின் எண்ணங்களையும், அதன் பின் நிர்கதியாய் நிற்கும் அகதிகளையும், அவர்கள் எப்படி தீவிரவாதிகளாக மூளைச்சலவைச் செய்யப்பட்டு மாற்றப்படுகிறார்கள் என்கிற அபாயத்தையும், அமெரிக்கா 'லாபிகள்' 'அரசு இயந்திரம்' ஒரு வளத்தினைக் கைப்பற்ற என்னவெல்லாம் செய்யும் என்பது பற்றிய அச்சத்தினையும், கார்ப்பரேட் அமெரிக்கா என்பது வணிகம் மட்டுமல்ல, அசாதாரணமான வெறி பிடித்த power play கும்பல் என்பது பற்றியும், சி.ஐ.ஏ க்கு அரபு நாட்டு அதிபர்களும், தெருநாயும் ஒன்றுதான் என்பது பற்றிய தெளிவும், மொத்தத்தில் எரிபொருள் என்பது எப்படி உலகின் வரைப்படத்தினை மாற்றப்போகிறது என்பது பற்றிய கவனத்தினையும் ஒரு சேர உங்கள் கண் முன்னால் உலர வைப்பது தான் 'சிரியானா'

சில படங்களை வெறுமனே பார்த்து வந்து விட முடியும். சிரியானா போன்ற படங்கள் பார்க்க ஹோம் வொர்க் செய்தல் அவசியம். உலக சந்தை, எரிபொருள் பற்றிய பின்விவரங்கள், அமெரிக்காவின் அதிகார துஷ்பிரயோகங்கள், இஸ்லாமிய தேசங்களில் நடக்கும் Palace wars, ஆப்கானிஸ்தான், கஜகஸ்தான், தர்கிஸ்தான் பற்றிய செய்திகள், அப்பாவி இளைஞர்களும் அந்திய நாட்டு வேலை திட்டங்களும் என கொஞ்சம் விவரம் தெரியாமல் இந்த படத்தினைப் பார்த்தால், சத்தியமாய் தலைகால் புரியாது. துண்டுதுண்டாக காட்டப்படும் காட்சிகளில் 'தொடர்பற்று இருக்கும் தொடர்ப்பினை' இயக்குநர் அருமையாக வெளிப்படுத்தியுள்ளார். தனித்தனியாக தெரியும் மனிதர்கள், அவர்களின் வேலைகள் அனைத்தும் எப்படி மிக சரியாக ஒரே நோக்கத்திற்காக கொண்டு செல்கிறது என்பது பற்றிய புரிதல் படத்தின் இடைவேளைக்குப்பிறகு வருகிறது.

ஜார்ஜ் கூளூனி [பாப் பேர்ன்ஸ்], ஒரு சி.ஐ.ஏ வின் உளவாளி, அரபி கற்றுக் கொண்டு, வியாபாரியாக அரபு தேசத்தில் வாழ்ந்து, அமெரிக்காவிற்கு தகவல் தருவதும், உள்நாட்டு தீவிரவாத கும்பல்களுக்கு ஆயுதங்கள் கடத்துவதும், அதிபரை கொல்ல முயற்சித்து அத்திட்டம் முறியடிக்கப்பட்டதால் அமெரிக்கா போய், அங்கே, சி.ஐ.ஏ அவரை கறிவேப்பிலை போல தூக்கியெறிவதால் மனமுடைந்து, அதிபரின் மகனை கொல்ல முயற்சிக்கும் அமெரிக்க திட்டத்தினை தடுக்கப்போய் சாகிறார்.

மேட் டெமான் [பிரையன் வுட்மேன்] சுவிட்சர்லாந்தில் இருக்கும் ஒரு எனர்ஜி கம்பெனியின் இளைய தலைமுறை அதிகாரி. டெஹ்ரானில் தங்கி அரேபிய அரசரின் மகனிடம் எரிபொருள் விற்பனைக்கான மார்க்கெட்டிங்க் ஸ்ட்ரைடிஜி சொல்லி மனதில் இடம்பிடித்து , மகனை இழந்து, மரியாதைக்காகவும், பெரிய எரிபொருள் சந்தையின் கன்சல்டிங்கிறாகவும் இறங்கி, தோற்றுபோய் உயிரோடு வீடு திரும்புகிறார்.

கிறிஸ் கூப்பர் [ஜிம்மி போப்], கிளீன் எரிபொருள் நிறுவனத்தின் முதன்மை அதிகாரி. கஜகஸ்தானில் இருக்கும் ஒரு எண்ணெய் பேசினை வளைத்துப் போட, அதை விட பெரிய எரிபொருள் நிறுவனமான கனெக்ஸ் இவர்களோடு கூட்டு சேர தயாராகிறது. இதற்கு அமெரிக்காவின் நீதித்துறை ஒப்புதல் தர மறுத்து, இதில் ஏதேனும் ஊழல்கள் நடந்திருக்கிறதா என்று விசாரிக்க ஒரு தனியார் அட்டர்னி நிறுவனத்தினை நிறுவுகிறது. ஜெப்பரி ரைட் [பென்னட் ஹாலிடே] இந்த நிர்வாக இணைப்பினை சரிப்பார்க்க வரும் due dilligence அதிகாரி. அவர் இதனை ஆராய்கிறார்.

இதற்கிடையில் அரேபிய அரசரின் மகன்களுகிடையே படும் பிளவில் மூத்த சகோதரன் அலெக்ஸாந்தர் சித்திக் [இளவரசன் நசீர்], அமெரிக்கர்களின் பிடியிலிருந்து மண்ணை விடுவித்து, மத்திய கிழக்கு நாடுகளுக்கும் ஐரோப்பாவிற்கும், சீனாவிற்கும் நேரடியாக அமெரிக்கர்களின் தலையீடு இல்லாமல் எண்ணெய் வர்த்தகத்தினை உருவாக்க திட்டம் போடுகிறார். அவருடைய தந்தைக்கு இதில் உடன்பாடு இல்லாமலும், சி.ஐ.ஏ மற்றும் தேர்ந்த அமெரிக்க வர்த்தகர்களின் மாற்றத்தாலும், இளைய மகனை அடுத்த அரசராக நியமிக்க இருக்கிறார். அவருக்கு துணையாக சி.ஐ.ஏ நசீரை கொல்ல திட்டம் போடுகிறது. நசிருக்கு துணையாக தான் பிரையன் இருக்கிறார். நசிரை கொல்ல தான் பாப் பரைய்ன்ஸை சி.ஐ.ஏ நாடுகிறது.

முடிவில் பாப் பரையன்ஸ் கொல்லப்படுகிறார். கனெக்ஸ், கீளின் நிறுவனங்கள் ஒருங்கிணைக்கப்படுகின்றன. பிரையன் தன் பழைய தொழிலுக்கு போகிறார். வாழ்வின் அபத்தநிலையினை மிக தெளிவாக சொல்லி முடிகிறது படம். தனிமனிதர்கள், கார்ப்பரேஷன்களாலும், அரசாலும் பந்தாடப்படுகிறார்கள். இடையூடாக, பாகிஸ்தானிலிருந்து வந்த ஒரு அகதி, மூளைச்சலவை செய்யப்பட்டு, கனெக்ஸ் கப்பலின் மீது மோதி சாகிறான். அடிப்படைவாத மதராஸாக்களில் எப்படி மூளைச்சலவை செய்யப்படுகிறார்கள் என்று தெளிவாக சொல்லியிருக்கிறார்கள், கொஞ்சம் அமெரிக்க பார்வை இருந்தாலும் கூட. கனெக்ஸின் முதலாளி "we are doing this for our customers and to make the world has cheaper oil and americans will be paying less for their gas" என்று கைத்தட்டல்களுடன் சொல்லி முடிகிறார். அமெரிக்க அரசும் ஒத்துப் போகிறது. நீதித்துறை கழண்டுக் கொள்கிறது. சி.ஐ.ஏ பாப் பரைய்ன்ஸ் பற்றிய ஃபைலை மூடிவிடுகிறது. தன்னாட்டின் நன்மைக்காக பேசியவர்கள் அனைவரும் செத்து போகிறார்கள். அரசும், நிறுவனங்களும் கை குலுக்கி நடைப்போட ஆரம்பிகின்றன. Absurdity rules all over.

இந்த படத்தில் வரும் ஒரு முக்கியமான வசனம், படத்தினையும், அமெரிக்க தரப்பு நியாயத்தினையும் சமன் செய்கிறது.


"Corruption charges... corruption? Corruption is government intrusion into market efficiencies in the form of regulation. That's Milton Friedman. He got a goddamn Nobel Prize. We have laws against it precisely so we can get away with it. Corruption is our protection. Corruption keeps us safe and warm. Corruption is why you and i ar prancing around in here instead of fighting over scraps of meat out in the street. Corruption...... is why we win"
ஜார்ஜ் கூளூனி அருமையாக அரபி பேசுகிறார். இயக்குநர் பல்வேறு விதமான விஷயங்களை ஒரே படத்தில் சட்டகப்படுத்தியிருக்கிறார். சென்னையிலிருப்பின் சத்யம் 6 டிகிரிஸில் பாருங்கள். மறக்கமுடியாத படம்.

கொசுறு: இந்த படம் பார்க்குமுன் மேய்ந்தபோது மாட்டியது இது. அரசும், நிறுவனங்களும் இணையும் போதெல்லாம், எங்கேயோ பிரச்சனைகள் கிளம்பப்போகிறது என்பது நிஜம் :)
The fact is that India is currently standing on a precipice. Our institutions of governance — particularly our political institutions — have been so weakened that we are ready for the same ‘corporate takeover’. If you don’t believe me, visit the official homepage of the Indian Planning Commission, click on the report of the innocuously termed Indo- us ceo forum. Its members included the most respected from India — from Ratan Tata to Nandan Nilekani. Read the report and its action agenda for the Indian government on everything — agriculture, food processing, intellectual property rights, real estate, education. No surprises there, you will say. After all, all industry — Indian or foreign — has a wish list.

But wishes are commands when lobbies, not goverment, rule. For instance, the report directs that Indian government must “eliminate policies like the discriminatory special excise duty on carbonated drinks”. In the same budget, the duty was reduced. The group included the head of soft drink major, us multinational Pepsico. No surprises there.
சுனிதா நாரயண் எழுதிய பத்தி இது. இதற்கும் சிரியானாவிற்கும் கருத்தளவில் ஒற்றுமையே தவிர வேறொன்றுமில்லை.

பார்க்க: சிரியானா (2005) | சிரியானா டிவிடி தளம்



Comments:
Narain,

//முடிவில் பாப் பரையன்ஸ் கொல்லப்படுகிறார்.//

மூத்த சகோதரன் அலெக்ஸாந்தர் சித்திக் [இளவரசன் நசீர்] gets killed. Brian Woodman survives. doesnt he.


//இடையூடாக, பாகிஸ்தானிலிருந்து வந்த ஒரு அகதி, மூளைச்சலவை செய்யப்பட்டு, கனெக்ஸ் கப்பலின் மீது மோதி சாகிறான்.//

I thought that the boy was used to attack uss cole off the coast of Aden. wasnt he?


btw, it shouldnt surprise you. :) but the director Stephen Gaghan wrote the screenplay for 'traffic'.
 
Your excellent write-up has made me wanting to see this film soon. Thanx!
 
Excellent Post Narayanan !! Prompting to watch the film !
 
Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]



Links to this post:

Create a Link



<< Home

This page is powered by Blogger. Isn't yours?

Subscribe to Posts [Atom]