Feb 27, 2009

வாத்தியார் ஒராண்டுக்கு பிறகு....

நேற்று நடந்தது போல் இருக்கிறது. எனக்கு வந்த முதல் எஸ்.எம்.எஸ் துபாய் ஆசாத் பாயிடமிருந்து வந்தது. உடனடியாக சன் செய்திகள் பார்த்தால் கீழே ஸ்கொர்ல் ஒடிக் கொண்டிருந்தது. ஒரு நிமிடத்திற்கு ஒரு கனத்த பாரமான சோகம் நெஞ்சை நிரப்பியது. உடனடியாக இணையத்தில் போனால், மாட்டியது சுரேஷ். இந்திய நேரப்படி ஒரு 10.00 மணிக்கு ஆரம்பத்திருப்போம் இருவரும். நான் தூங்கப் போகும் போது மணி 2.00. சுரேஷும் நானும் புலம்பி தள்ளியதாலேயே மனசு கொஞ்சம் அமைதியானது. மறுநாள் பேப்பர் செய்திகள், நினைவு கூட்டங்கள், வலைப்பதிவுகள் என ஒன்றும் ஒட்டவில்லை. இறுதி ஊர்வலத்திற்கு நான் சென்னையில் இல்லை. என் குடும்ப உறவுகளின் இழப்பினை போல உணர வைத்த இழப்பு. ஆயிற்று ஒரு வருடம். ஒரு வேளை வாத்தியார் இருந்திருந்தால், லேமென் ப்ரதர்ஸில் ஆரம்பித்து ஏ.ஆர்.ஆர் ஆஸ்கர் வாங்கியவரை எல்லாவற்றையும் எழுத்தில் கொண்டு வந்திருப்பார்.எந்திரன் பற்றிய துணுக்கு செய்திகள், மணிரத்ன புராணமும் வந்திருக்கும். நான் கடவுள், அஹோரிகள் பற்றி முழுமையாக சொல்லி கொடுத்திருப்பார்.

வாத்தியாருக்கும் எனக்கும் நேரடி சம்பந்தம் ஒன்றும் கிடையாது. வாத்தியாரினை ஒரே ஒரு முறை நானும் என் நண்பனும் அவருடைய கதிட்ரல் கார்டன் அலுவலகத்தில் பார்த்தோம். அப்போது நாங்கள் டிஜிட்டல் சினிமாவினை தமிழ் சினிமாவுக்குள் புகுத்த பகீரத பிரயத்தனத்தோடு போராடிக் கொண்டிருந்தோம். நான் லீனியர் எடிட்டிங்கினை ஒரு மடிக்கணினியில் அடக்கியது எங்களுடைய முதல் சாதனை. எங்களுடைய என்பதில் என்னுடைய பங்கு வெறும் பத்து சதவிகிதமே. காத்திருந்தோம். வாத்தியார் வந்தார். கான்ப்ரன்ஸ் ரூமுக்குள் போனோம். நான் தான் டெமோ கொடுத்தேன். அது ப்ரி விஷ்யுவலைய்சேஷன்(Pre vizualisation) என்கிற தொழில்நுட்பம், சுருக்கமாக ப்ரீவி. ஹாலிவுட்டில் ஒரு படமெடுப்பதற்கு முன்பு இயக்குநரோ, கதாசிரியரோ எங்களுடைய தொழில் நுட்பத்தினை பயன்படுத்தி முப்பரிமாண உருவங்கள், அசைவுகள், காமிரா கோணங்கள் என எல்லாவற்றையும் காட்சிப்படுத்தலாம். எச்.டி.எம்.எல் எழுதுவது எவ்வளவு எளிதோ, அதே மாதிரியான எளிமையது. தொழில்நுட்பத்தினை அறிமுகப்படுத்தியது நாங்கள்.தொழில்நுட்பம் பிரிட்டிஷ் தொழில்நுட்பம். சமீபத்திய ஜேம்ஸ்பாண்டு படங்கள் அனைத்திலும் ப்ரீவி உண்டு. டெமோ முடிந்தது. நாங்கள் பிட்ச் பண்ணியது சண்டை காட்சிகளுக்கு எப்படி இதை பயன்படுத்தலாமென்பது தான். வாத்தியார் பார்த்தார். வழக்கமாக சொல்லும் வார்த்தை “குட். நானும் கேள்விப்பட்டிருக்கேன். நல்ல விஷயம். ஆனா, தமிழ் சினிமாவுல ப்ரொடுயுசர் கட்டாயத்துல வேலைப்பார்க்கறதுல இது எந்தளவுக்கு பாசிபள்ன்னு தெரியல. You do onething. Talk to Senthil of Real Image.I will connect you" என்று சொல்லி செந்திலுக்கு போனடித்தார். அப்போதே எங்களுடைய விவரங்களை சொன்னார். காலையில் ஒரு பத்து மணிக்கு வாத்தியாரை பார்த்திருப்போம், 12 மணிக்கு செந்திலோடு சந்திப்பு. இதில் வேடிக்கை என்னவென்றால் ரியல் இமேஜ் என் நண்பனின் நிறுவனத்தின் பார்ட்னர்கள். அதை நாங்கள் வெளிக் காட்டி கொள்ளவில்லை. ஆனால், ஒரு தொழில்நுட்பம் பார்த்தவுடன் அதை யார் பயன்படுத்துவார் என்று தெரிந்து கொண்டு, அதற்கு வழி காட்டியதில் நிற்கிறது வாத்தியாரின் வேகம், எதுவுமே உருப்படியாக நடக்கவில்லையெனினும்.

வாத்தியார் பிள்ளை மக்கு என்றில்லாமல், வாத்தியாரின் பிள்ளைகள் சாமர்த்தியர்கள். இருவரில் ஒருவரோடு பேசக் கூடிய வாய்ப்பு கிடைத்தது. ஏதாவது செய்யலாமா என்று மூன்று மாதங்கள் பேசியிருக்கிறோம். நான் இன்றைக்கு ஏதாவது உருப்படியாக (?!!) எழுதுகிறேன் என்றால் அதற்கு முக்கிய காரணம் வாத்தியார். வாத்தியார் அறிமுகப்படுத்தாமல் காலச்சுவடு தெரிந்திருக்காது. காலச்சுவடு தான் என்னுடைய தமிழ் இலக்கிய ஆரம்பம் அறிமுகம்.காலச்சுவடு அங்கேயே நின்று கொண்டிருப்பது காலத்தின் அபத்தம். அது வேறு கதை.

வாத்தியார் பாஷையில் பயாலாஜிகல் பாடியினை துறந்து ஒரு வருடம் ஆகப் போகிறது. வாத்தியாருக்காக என்ன செய்யலாம் என்று நினைத்து பார்த்திருக்கிறேன். ஒரு விஷயம் தெளிவாக உரைத்தது. வாத்தியார் என்று ஏன் சொல்கிறேன் என்றால், கற்று கொள்கிறோம் என்கிற அவஸ்தையே தெரியாமல், போகிற போக்கில் நிறைய விஷயங்களை நம் குட்டி மண்டைக்குள் புகுத்தியவர். வாசகனுக்காக என்கிற அடைப்புக்குள் இருந்து கொண்டு ரமணி சந்திரன் மாதிரியான மிடில் கிளாஸ் விஷயஙகளை பெருமைப்படுத்தாமல், வாசகனின் ரசனையை மேலே கொண்டு போக வேண்டும் என்பதில் பிடிவாதமாக இருந்தவர். தான் ரசித்தத்தை, பல உள்குத்து அரசியல்கள் இருந்தாலும், தொடர்ச்சியாக கொண்டு வந்தவர். மனுஷ்யபுத்திரன் எந்தளவிற்கு வாத்தியாருக்கு கடமைப்பட்டிருக்கிறாரோ அதே அளவிற்கு வாத்தியாரின் குட்டு வாங்காமல் நானும் கடமைப்பட்டிருக்கிறேன்.

இப்போதைக்கு வாத்தியார் சொன்ன எல்லாவற்றையும் என்னால் செய்ய இயலாது. ஆனால் ஒன்றினை செய்ய முடியும். வாத்தியாருக்கு பிறகு பல பேர்கள் கற்றது பெற்றதும் மாதிரியான ஒரு பத்தியினை தொடர்ச்சியாக செய்து வருகிறார்கள். வாத்தியார் அறிவியல், தமிழ் இலக்கியம், சினிமா, கவிதைகள் என பல கிரவுண்டுகளில் ஆடியவர். நான் ரொம்ப ரொம்ப ஜுனியர். என்னுடைய கிரவுண்டு சின்னது. ஆனாலும், படிக்கின்ற வாசகனுக்கு கற்று கொள்கிறோம் என்கிற அவஸ்தையில்லாமலும், எளிதான ஒரு பார்மெட்டில் உலக விஷயங்களை உள்ளூர் வாசனையோடு கொடுப்பதிலும் வாத்தியாருக்கு நிகர் வேறில்லை. ஆக வாத்தியாரின் வழியினை பின்பற்றி ஒரு பத்தி எழுதலாம் என்று இருக்கிறேன்.

சனிமூலை என்று ஆரம்பிக்கிறேன்.

ஆத்திகர்கள் திருநள்ளாறு சனி என்று கொள்ளலாம். நாத்திகள் இதை பேரண்ட மூலையிலிருந்து உலகினை பார்ப்பது என்று கொள்ளலாம். வயோதிகர்கள் வாஸ்து பார்க்கலாம். யுவதிகள் மட்டும் தனியாக மடல் அனுப்பலாம் :)

வாத்தியார் அறிவியலை தமிழில் பரவலாக்கியவர். அவருக்கு பின் நண்பர் இரா.முருகன் [டிஜிட்டல் நாக்கு] அருமையாக அறிவியலை எழுதுகிறார். இன்னமும் நிறைய பேர்கள் எழுதுகிறார்கள். தொழில்நுட்ப துறையில் இருப்பதனால் இது எனக்கு பெரிய பிரச்சனையில்லை. ஆனால், நான் அறிவியலை பெரிதாக தொடப்போவதில்லை. தமிழில் பொருளாதாரம், நிதி, பங்குச்சந்தை, நிறுவனங்கள் பற்றிய எழுத்து குறைவாக இருப்பதாக ஒரு அபிப்ராயம். அள்ள அள்ள பணம் மாதிரியான நூல்கள் இருந்தாலும், பத்தி வடிவில் பெரியதாக இல்லை. என்னுடைய முக்கியமான களம் அதுவாக இருக்கலாம். வடசென்னையிலிருந்து வாஷிங்டன் அரசியல் வரை, உள்ளூர் கிசுகிசுவிலிருந்து உலக சினிமா வரை, பொட்டி கடை சங்கதிகளிலிருந்து பொருளாதார தியரிகள் வரை எல்லா விஷயங்களும் இதில் இருக்கும். வாரந்தோறும் பெரும்பாலான சனிக்கிழமைக்களில் இது வரும். முக்கியமாக பிற்காலத்தில், யாராவது ஏமாந்த பதிப்பகத்தார்கள் இதை புத்தகமாக போடுவார்கள் என்கிற நம்பிக்கையினை கொண்டு, இதில் ஹைபர் லிங்குகள் இருக்காது :) சுவாரசியமான செய்திகள், துணுக்குகள், உண்மை சம்பவங்கள், மனிதர்கள் என எல்லாம் வரலாம். கற்றதும் பெற்றதும் மாதிரியான என்பதை விட, கொத்து பரோட்டாவின் ஒரு விரிவான பார்மெட்டில் இதை எழுதுவேன் என்று தோன்றுகிறது. அரசியல் கண்டிப்பாக எழுத மாட்டேன். மற்றபடி மார்ச்சிலிருந்து வாசகனுக்கு அஷ்டமத்தில் சனி [இதில் வாசகன் வாசகன் என்று சொல்வது கடைசியில் நான் மட்டுமே வாசகனாக படிக்கக் கூடியதாக இருக்கக்கூடிய சாத்தியங்களும் உண்டு]

சுஜாதா என்கிற ஒரு மனிதனுக்கு இதைவிட வேறெப்படியும் என்னால் அஞ்சலி செலுத்த முடியாது. மற்றபடி, Rangarajan, I miss you : (

Labels: , ,


Feb 14, 2009

கொத்து பரோட்டா

மரண தண்டனை - ஒரு பார்வை

டிவிட்டரில் என்னை ஒரு குழப்பவாதியாக பார்க்கும் நிலைக்கு தள்ளப்பட்டிருக்கிறேன். நிதாரி தொடர் கொலைகள் சம்பந்தமாக மொஹிந்தர் சிங் பாந்தேருக்கும், அவருடைய வேலைக்காரர் சுரீந்தர் கோஹ்லிக்கும் நேற்று மரண தண்டனை வழங்கப்பட்டது. மரண தண்டனை வழக்கத்தினை ஒழிக்க வேண்டும் என்கிற சிந்தனையை தொடர்ச்சியாக எழுதியிருக்கிறேன். ஆனாலும், இந்த மரண தண்டனையை ஆட்சேபிக்கவில்லை. வழக்கமாக மரண தண்டனை வழங்கப்படும் குற்றங்கள் எல்லாமே தெரிந்து, புரிந்து செய்யப்படும் குற்றங்கள் - தீவிரவாத செயல்கள்,குடும்பத்தினை கொன்றழிப்பது போன்றவை. இதில் பாதிக்கப்படுபவரும், பாதிப்பினை உள்ளாகுபவருக்கும் தெரிந்தே நடக்கும். ஆனால், நிதாரியில் நடந்தது அதுவல்ல. பாந்தேரும்,கோஹ்லியும் நன்றாக திட்டமிட்டு, சிறுமிகளை/இளங்கன்னியர்களை ஆசைக்காட்டி பங்களாவிற்கு வரவைத்து, மயக்கத்திற்கு உள்ளாக்கி பாலியல் வன்முறைக்கு உள்ளாக்கி, அவர்களை கொன்றிருக்கிறார்கள். கொன்றதோடு மட்டுமல்லாமல், அவர்கள் அங்க பாகங்களை வெட்டி, குரூரமாய் செயல்பட்டிருக்கிறார்கள். ப்ராங்கென்ஸ்டின் மான்ஸ்டர் கூட இவ்வளவு கொடூரமாக வேலை செய்யுமா என்று தெரியவில்லை. இந்த மாதிரியான மனிதர்களை எந்த முறையாலும் மாற்ற முடியும் என்று தோன்றவில்லை. இங்கே இந்த தண்டனை சரிதான். எந்தளவிற்கு இது கொடூரம் என்றால், அந்த தெருவினையே மக்கள் புறக்கணித்து வேறு பாதை வழியாக செய்கிறார்கள். காரியங்கள் நடந்த D-5 பங்களா இருக்கும் தெருக்கு போகவே மக்கள் அஞ்சுகிறார்கள். இந்த மாதிரியான ஒரு பொது பயத்தினையும், கவலையையும் பெற்றோர்கள் மத்தியுல் உண்டாக்கியிருக்கும் அசாதாரணமான பயத்தையும் எப்படி போக்க முடியும்? 7 -15 வரையிலான சிறுமியர்களுக்கு,அவர்களின் வாழ்நாள் முழுவதும் இந்த கொடூரம் தொடர்ச்சியாக அலைக்கழிக்கும், அதை எப்படி போக்க போகிறோம்?

பார்க்க: ஹிந்துஸ்தான் டைம்ஸ் செய்தி

வேலை என்றொரு சாத்தான்

இன்றைய டைம்ஸ் ஆப் இந்தியாவில் வந்திருக்கும் ஒரு குட்டி செய்தி. சென்னை ஆவடியில், வேலை போன காரணத்தினால் ஒரு 24வயது யுவதி தூக்கு மாட்டிக் கொண்டு இறந்திருக்கிறார். இன்னொரு செய்தியில் ஒரு இளைஞரும் வேலை போன காரணத்தினால் தற்கொலை செய்திருக்கிறார். மிக முக்கியமான ஒரு சமூக பிரச்சனை இது. இதை முளையிலேயே கிள்ளி எறியாவிட்டால், இதன் பாதிப்புகள் அதி பயங்கரமாக இருக்கும். இன்றைக்கு இருக்கக்கூடிய போட்டி உலகத்தில், உங்களின் வேலை தான் உங்களின் ஐடெண்டிடி கார்டு. கடந்த ஐந்து வருடஙகளாக ஏற்பட்ட குமிழியில் எல்லோரும் ’சொர்கலோகம் மண்ணில் வந்ததே” என்கிற தொனியில் ஆட்டமாடி கொண்டிருந்தோம். நான்கு இலக்க சம்பளங்கள் ஒரு பொருட்டாகவே மதிக்கப்படவில்லை.எல்லோரும் கணினி, டெலிகாம்,ரீடெய்ல் சம்பந்தப்பட்டதுறைகளேயே நம் அடுத்த தலைமுறைக்கு சொல்லி கொடுத்தோம். 90களுக்கு பிற்பாடு பிறந்த ஒரு தலைமுறைக்கு மேற்சொன்னவை மட்டுமே வேலை செய்யும் தொழில்களாக தெரிந்தன. இப்போது குமிழி வெடித்து, உலகளாவிய பொருளாதார தேக்க/மந்த நிலை ஆரம்பித்து நிலவி வருகிறது. இதன் தாக்கங்கள் உலகெங்கிலும் எழுச்சி பெற்று வரும் வேலையில்லா திண்டாட்டத்தினை அதிகரித்து இருக்கிறது. இந்தியாவில் கடந்த காலாண்டில் (அக் - டிச 2008) 500,000 நபர்களுக்கு வேலை பறிபோய் இருக்கிறது. இது வெறுமனே சம்பள பிரச்சனையில்லை. மிக முக்கியமான சமூக பிரச்சனை. வேலையில்லாத இளைஞர்களை விட மோசமான ஒரு தீவிரவாத கும்பலை வேறெங்கும் நாம் பார்க்க முடியாது. இதை எப்படி சரி செய்யப் போகிறோம்?

பார்க்க: டைம்ஸ் ஆப் இந்தியா செய்தி

அஹம் ப்ரம்மாஸ்மி

”நான் கடவுள்” இன்னமும் பார்க்கவில்லை. ஆனால் பார்த்தவர்கள் எழுதிய விமர்சனங்களையெல்லாம் படித்துவிட்டேன். இது என்னமாதிரியான படம் என்பது பற்றிய கனவெல்லாம் எனக்கில்லை. பாலாவின் ஜீனிய்ஸ்னெஸ், நந்தா வோடு போயிற்று என்பது என்னுடைய தனிப்பட்ட அபிப்ராயம். பிதாமகன் - சூர்யா, விக்ரம் நடிப்பினை தாண்டி, இரண்டு வரி கதை. அதற்கு இரண்டே முக்கால் மணிநேரம் கொஞ்சம் கொடுமைதான். ஆனாலும், கண்டிப்பாக படத்தினை பார்ப்பேன். பாலா என்கிற கலைஞன் மீதான மதிப்பு என்றைக்குமே குறையவில்லை. இந்தியாவில் dark films என்கிற வகையறா படங்கள் மிக மிக குறைவு. அந்த வகையறா படங்களை இயக்கும் மிக சொற்பமான இயக்குநர்களில் பாலாவும் ஒருவர். எவ்விதமான கமர்ஷியல் கட்டாயங்களுக்கும் உட்படாமல் வெகுவாக சமரசங்கள் செய்து கொள்ளாமல் தமிழில் படம் செய்பவர்கள் மிக குறைவு. அதில் பாலாவும் ஒருவர்.

Labels: , , , , ,


Feb 4, 2009

தேர்தல் 2009 - கூட்டுப்பதிவிற்கான அழைப்பு

வரப்போகிற நாடாளுமன்ற தேர்தலை ஒட்டிய விவாதக்களமிது. கருத்து சுதந்திரமிக்க (காங்கிரஸ் ஒரு கேவலமான கட்சி, பிஜேபி-க்கும், ஹிட்லரின் நாசி-க்கும் வித்தியாசமில்லை, காங்கிரஸ் மத்தில ஜெயிக்கணும், ஆனா தமிழ்நாட்டுல தோற்கணும்) தளமாக இதை உருவாக்க நினைக்கிறேன். உங்களுக்கு இந்திய அரசியலைப் பற்றி ஒரளவுக்கு பார்வை இருந்தாலும் போதும்.

தேர்தல் பற்றி பேசும் போதே, கட்சிகள் முன்வைக்கும் கொள்கைகள், பேரணிகள், கூட்டணி நியாய தர்மங்கள் என பலவாக விரியும் சாத்தியங்கள் உண்டு. இயன்றளவு இந்திய “தேர்தல் அரசியலுக்கு” உட்பட்ட விஷயஙகளை எவ்விதமான மட்டுறுத்தல் இன்றி இத்தளத்தில் மக்களின் பார்வைக்கு வைக்கப்படும்.

நீங்களும் இதில் பங்கு கொள்ள விரும்பினால் நீங்கள் செய்ய வேண்டியதெல்லாம் இரண்டே இரண்டு விஷயங்கள் தான்.

1. வேர்ட்ப்ரஸ் தளத்தில் ஒரு இலவச கணக்கினை துவக்குங்கள்
2. தொடக்கியவுடன் எனக்கு ஒரு மின்னஞ்சல் அனுப்புங்கள் narain at gmail dot com

உங்களை கூட்டுப்பதிவில் இணைத்து விடுகிறேன். நீங்கள் உங்களுடைய கணக்கினை வைத்துக் கொண்டு தொடர்ச்சியாக எழுதலாம்.அதிகமான பதிவு எழுதுபவர்களுக்கு எவ்விதமான பரிசோ, எம்.பி சீட்டோ தரப்பட மாட்டாது. உங்களுக்கு முன் எழுதிய வலைப்பதிவரின் கருத்துகளுக்கு எதிர்வினையாக எழுதுதலில் எவ்விதமான பிரச்சனையுமில்லை. கூடுமானவரை இழிச்சொல் தவிர்த்து எழுத பாருங்கள். சென்னைக்கு வெளியே, பிற இந்திய ஊர்களில் வசிப்பவர்கள் முக்கியமாக எழுத வேண்டும் என்று விரும்புகிறேன். இதன்மூலம் பிராந்திய அளவிலான செய்திகளும், கட்சி/இனம்/ஜாதி/செயல்கள் சார்ந்த insider information-சேர்த்து எழுத முடியும்.

இது வெட்டி வேலையல்ல. உலகம் இன்றைக்கு இருக்கிற மிக சிக்கலான ஒரு தருணத்தில் நாம் யாரை தேர்ந்தெடுத்து அனுப்புகிறோம் என்பது மிக முக்கியமானது. ஊடகங்களின் சார்புகள் சேராத தனிநபர் பார்வைகளோடு இருக்கும் எழுத்திற்கும்,அலசல்களுக்கும் என்றைக்குமே அதிக பட்ச மரியாதை உண்டு.

தளத்தினை பார்க்க இங்கே செல்லவும்
தளத்தின் பெயர்: தேர்தல்2009
உரல்:

http://therthal2009.wordpress.com

Labels: , , ,


Feb 2, 2009

[ஈழம்] தீயினால சுட்டபுண் உள்ளாறும், ஆறாது.....

முதலில் நண்பர்கள் அரவிந்தன், சுகுணா திவாகர், லக்கிலுக், இன்னபிற முகமரியா, வலைப்பதிவறியாத நண்பர்களுக்கு நன்றிகள். வேலை பளுவின் காரணமாக முத்துக்குமாரின் இறுதிஊர்வலத்திற்கு செல்ல முடியாமல் போனது. ஆனாலும், தொடர்ச்சியாக செய்திகள் எனக்கு செல்பேசியில் வந்தவண்ணமிருந்தன. குறைந்த பட்சம் 25000 பேர்கள் கலந்து கொண்டிருப்பார்கள் என்று தோன்றுகிறது.

ஜனவரி 31 இரவு 12.00 மணி வாக்கில் முத்துக்குமாருக்கு மொத்தமாக விடைகொடுத்தாகி விட்டது. முத்துக்குமாரின் மரணம் என்னமாதிரியான சலசலப்புகளையும், தீர்மானங்களையும் ஏற்படுத்தியிருக்கிறது என்பது நீங்கள் படிக்க கூடிய பத்திரிக்கையினை பொறுத்து அல்லது பார்க்கக்கூடிய சானலை பொறுத்து மாறலாம். ஆனால் மாற்ற முடியாதது என்னவெனில், எந்த தமிழ் சேனலும் (மக்கள் தொலைக்காட்சி நீங்கலாக) இந்த மாபெரும் ஊர்வலத்தினை பற்றி எவ்விதமான மூச்சும் விடவில்லை.

ஊடகங்கள் இது ஒரு விஷயமே இல்லை என்பது போல,இருட்டடிப்பு செய்கின்றன. மக்கள் தொலைக்காட்சி மட்டுமே அரை மணி நேரம் தொகுத்து வழங்கினார்கள். மற்ற எல்லா சானல்களும் ஏதோ நெடுஞ்சாலையில் "லாரி மோதி இரண்டு பேர் மரணம்" என்கிற அளவிலேயே இந்த நிகழ்விற்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்திருந்தனர். ஜெயா டிவி பற்றி சொல்ல தேவையில்லை, அது தமிழன மக்களுக்கும், ஈழத்தமிழர் நலனுக்குமே எதிரான சானல், அதில் செய்தி வருமென்று எதிர் பார்த்தல் முட்டாள்தனம். ஆனால், வைகோ, விஜயகாந்த், ஜெயலலிதா என போட்டி போட்டுக் கொண்டு நேரடி ஓளிபரப்பிய நடுநிலை சேனலான சன் டிவிக்கு என்ன வந்தது? ஒரு வேளை “கண்கள் பனித்தன.இதயம் இனித்தது” போன்றவற்றின் after effects-ஒ என்னமோ, சம்பிரதாயத்திற்கு கூட இதை ஒரு முழுமையான செய்தியாக கூட காட்டவில்லை அல்லது உலகச்செய்திகளில் அண்டார்டிகாவில் இருக்கும் பனிக்கரடிகளின் இனப்பெருக்கத்திற்கு இணையான முக்கியம் நம்மூரில் ஒரு மனிதன் தன்னை பற்ற வைத்துக் கொண்டு செத்து போவதில் இல்லையோ, என்னவோ. பனிக்கரடியும், ஈழப்பிரச்சனையும் ஒன்றா என்ன? ஊர்வலத்தில் பங்குபெற்றோர் சொன்னதிலிருந்து ஒரு தமிழ் சேனலும் அங்கே தலை காட்ட துணியவில்லை, துணிந்தவர்களும், ஏதோ ரெண்டு கிளிப்பிங் கிடைக்குமா, 20 செகண்ட் காட்ட முடியுமா போதும் என்கிற அளவிலேயே இருந்திருக்கின்றனர். தமிழகம் முழுவதும் ஒரு கொதிநிலை இருக்கிறது. ஆனால் முதல்வர் இதை ஒரு மேட்டராகவே பார்க்கவில்லை.

முத்துக்குமாரின் மரணத்திற்கு பின்னான காரண காரியங்களை அலசுதல் என்னுடைய நோக்கமல்ல. நீங்கள் யாராக வேண்டுமானாலும் இருங்கள். புலி ஆதரவாளர்/எதிர்ப்பாளர், திமுக ஆதரவாளர்/எதிர்ப்பாளர், ஈழ்த்தை பற்றி துளியூணாடாவது கவலைப்படுபவர், எவன் எக்கேடு கேட்டால் எனக்கென்ன என்று நினைப்பவர், பிரபாகரன் தேவதூதர்/பயங்கரவாதி/சாத்தான் என யாராக வேண்டுமானாலும் இருந்து கொள்ளுங்கள். ஒரு மனிதன் ஒரு நோக்கத்திற்காக செத்திருக்கிறான். அவனுடைய சடலத்தினை பார்க்க ஒரு மக்கள் கூட்டமே வருகிறது.அம்மரணம் எழுப்பியுள்ள கேள்விகள், மக்களை சிந்திக்க வைத்திருக்கிறது. தமிழகம் முழுவதும் பல்வேறு அரசியல்சாரா அமைப்புகள் இம்மரணத்தினை முன்வைத்து போராட்டங்களையும், வினாக்களையும் எழுப்பியுள்ளார்கள். இத்தகைய ஒரு மரணத்தினை இருட்டடிப்பு செய்வதின் மூலம், என்னவிதமான செய்தியினை ஊடகங்கள் மக்களுக்கு தருகின்றன?

முத்துக்குமார் ஒரு மேட்டரேயில்லை. ஏதோ செத்தான் லூசுத்தனமாய், அவனுக்கு பின்னால் கொஞ்ச லூசுகள் ஆர்ப்பரித்தார்கள் என்பதுதான் ஊடகங்களின் பார்வையா? சென்னையில் இருப்பதாலும் நண்பர்கள் ஊர்வலத்தில் கலந்து கொண்டதாலும் எனக்கு உண்மையில் அங்கே என்ன நடந்தது என்பது ஒரளவுக்கு தெரியும். தமிழ் உணர்வோடு செங்கல்பட்டு தாண்டி இருப்பவனுக்கு என்னவிதமான செய்திகளை இந்த ஊடகங்கள் தாங்கி சென்றன? ஆக ஒரு செய்தியினை அது உங்களுக்கு சாதகமான விஷயங்கள் இல்லையென்றால் வெளியிட மாட்டேன் என்கிறீர்களேயானால், நீங்கள் நான்காவது தூணாயிருங்கள். நாற்பாதாயிரமாவது தூணாக இருங்கள் என்ன பிரயோசனம். இது திட்டமிடப்பட்டு, அரசாங்கத்தால் அறிவுறுத்தப்பட்டு நடத்தப்பட்ட இருட்டடிப்பு. பச்சையாக சொல்வதென்றால் அயோக்கியத்தனம். ஊடக பயங்கரவாதம். தனியார் ஊடகங்கள் தன்னிலை தவறி அரசுக்கு சார்பாக இருக்கிறார்கள் - அதற்கு தான் தூர்தர்ஷன் இருக்கிறதே, நீங்களுமா? ஹிட்லரின் காலத்தில் பொய்யை பரப்போ பரப்பென்று பரப்பி அதனை உண்மையென்று நிருபணமாக்கக்கூடிய வேலையினை ஒரு கோயபல்ஸ் செய்தான் என்றால், தமிழகத்தில் இப்போது இருப்பது கோயபல்ஸ் ஊடகங்கள். ஒரு உண்மையினை மறைப்பதும் குற்றமே. உண்மையினை மறைத்து மக்களுக்கு நேர்மையான செய்தியினை தராமல் இருப்பதற்கு பெயர் தான் ஊடக தர்மமெனில், உங்களுக்கும் சோ மாதிரியான ஆட்களுக்கும் என்ன வித்தியாசம். சோ உண்மையினை அவருக்கு ஏற்றாற் போல் திருத்தி, வளைத்துக் கொள்வார். நீங்களும் அதையே செய்தால், நீங்கள் யார் - நீங்களும் அவாளாக முகமூடி தரித்து கொள்கிறீர்களா ?

இந்த அயோக்கியத்தனத்தினை செய்துவிட்டு முதல்வர் சாமர்த்தியமாக இதனை அரசியலாக்காதீர்கள் என்று அறிக்கை விடுகிறார். யார் இதனை அரசியலாக்குகிறார்கள்? ஊர்வலத்தில் கலந்து கொண்ட எந்த கட்சியும் முத்துக்குமாரினை சொந்தம் கொண்டாவில்லை. முத்துக்குமாரின் சாதி சார்ந்த ஒரு பேனரையே கிழித்து போட்டுவிட்டுதான் ஊர்வலம் நடந்தத்.ஆக எந்த சாதி கட்சியும் முத்துக்குமாரை சொந்தம் கொண்டாடவில்லை. பழ.நெடுமாறன் தலைமேயேற்ற இரங்கல் கூட்டத்திலும் மிகத் தெளிவாக முத்துக்குமார் இலங்கை தமிழர்களுக்காக, கொள்கைக்காக உயிர் நீத்தார், ஆகவே வெறுமனே கருப்பு கொடியினை மட்டுமே குத்திக் கொண்டும், குடிக்காமலும் இறுதி ஊர்வலத்துக்கு வரவேண்டும் என்று சொல்லியிருந்தார். ஆக பங்கு கொண்ட யாருமே இதனை அரசியலாக்க முயலவில்லை.திமுக அரசு தான் இதனை அரசியலாக்கி அதன் மூலம் லாபம் தேடப் பார்க்கிறது.

ஆனால் முதல்வருக்கு என்ன பயமோ தெரியவில்லை இதனை அரசியலாக்காதீர்கள், அரசியலாக்காதீர்கள் என்று ஆரஞ்சு பழச்சாறு குடித்துக் கொண்டு அறிக்கை விடுகிறார். எதற்கு கல்லூரிகளுக்கு காலவரையற்ற விடுமுறை தருகிறீர்கள்? நீங்கள் தான் இது ஒரு மேட்டரேயில்லை என்று சொல்லிவிட்டீர்களே, அப்புறமென்ன பயம்? மைனாரிட்டி திமுக அரசு என்று சொல்வதில் தப்பேயில்லை. அந்த மைனாரிட்டி பயம் அறிக்கையில் தெரிகிறது. முதல்வர் எதற்காக பயப்படுகிறார் என்று புரியவில்லை - ”தூக்கு மேடை எனக்கு பஞ்சு மெத்தை” என வசனமெழுதியவர் இன்னமும் 2 மாதங்கள் கூட தாங்காத மத்திய அரசுக்கு சாமரம் வீசி என்ன சாதிக்க போகிறார்? அது சரி, பாவம் அவருக்கும் தான் எவ்வளவு பிரச்சனை. ஈழப்பிரச்சனை தலை போகிற பிரச்சனையா, என்ன நடக்கும் இன்னமும் 2-3 இலட்சம் தமிழர்கள் செத்து போவார்கள். போனால் போகட்டும். சாவதற்கென்றே பிறந்த ஜாதியது. ஆனால், தயாளு அம்மாள் ஈன்றெடுத்த “அண்ணன் அண்ணல்” கோவித்து கொண்டு போய்விட்டால் நீங்களா வந்து சமாதான படுத்துவீர்கள். உங்களுக்கென்ன ஐ.நா இருக்கிறது, நார்வே இருக்கிறது. பாவம், பரிதாபத்திற்குரிய முதல்வர் வீட்டு பிரச்சனையினை தீர்க்க யார் முன்வருவார்கள். நீங்கள் நடத்துங்கள் ஐயா, ஏனெனில் இது உங்கள் அரசாங்கம். கேட்பார் யாருமில்லை.

பிரணாப் முகர்ஜியினை இலங்கை அனுப்பியதையே கிராண்ட் ஸ்லாம் சாதனை போல, ’இனமான காவலர்’ அன்பழகன் அறிவிக்க, அதையும் மேஜை தட்டி வரவேற்றார்கள் திராவிட குஞ்சுகள். போன பிரணாப் முகர்ஜி அங்கே போய் தான் சொல்கிறார், தான் இலங்கை அரசின் அழைப்பினை ஏற்று போன விருந்தாளி என்று. கிராமப்புறங்களில் “விருந்தாளிக்கு பொறந்த பய” என செல்லமாக விளிப்பார்கள். இப்போது விருந்தாளி யார் - பிரணாப் முகர்ஜியா, அன்பழகனா அல்லது தமிழின காவலரா? அப்படியே போய் பிரணாப் முகர்ஜி சாதித்தது என்ன? அவுட்சோர்ஸ் பண்ணிய இந்திய ரேடார்களுக்கும், என்ஜினியர்களுக்குமான இதுவரைக்குமான பில்-லினை செட்டில் செய்து கணக்கு நேர் செய்யபோனாரா? (மார்ச் வருகிறதே, கணக்கு வழக்குகளை இந்தியாவில் முடித்தாகவேண்டும் அல்லவா?) என்ன காரணம் சொல்லி நீங்கள் அனுப்பினீர்கள், என்ன நடந்தது ? உண்மையில் எதுவும் நடக்கவில்லை என்பது தான் கடைந்தெடுத்த உண்மை.

தெஹல்காவில் வந்திருக்கும் இந்த செய்தியினை படியுங்கள். இலங்கையில் இருக்கும் சிங்கள பேரினவாத அரசு எந்தளவிற்கு தமிழ்மக்களுக்கு பாதுகாப்பாக இருக்கிறது என்பது தெரியும். இந்நிலையில்,உலக நாடுகளின் காதுகளில் பூச்சுற்ற 48 மணிநேரம் போர்நிறுத்தம் செய்கிறேன் பேர்வழி என்று புரூடா விடுகிறார்கள். இப்படிப்பட்ட நிலையில் இருக்கும் ஈழத்தமிழர்களின் நலனை காக்காதவர்களும், உயிர் துறத்தலை முட்டாள்தனம் என்று சொல்பவர்களும் தான் தமிழ்நாட்டில் இனமான காவலர்கள்.

சரி ஒரு வாதத்துக்கு உயிர் துறத்தல் முட்டாள்தனம் என்றே வைத்துக் கொள்வோம், இந்தி எதிர்ப்பு போராட்டத்தில் தானை தலைவர் தண்டவாளத்தில் தலை வைத்தது படுத்தது முட்டாள்தனத்தில் வருமா? எந்த இனத்தினை காக்க நீங்கள் அடைமொழிகள் வைத்து கொண்டு சுற்றுகிறீர்கள்? அல்லது அரசாணையில் அறிவித்து விடுங்கள் முத்துக்குமார் ஒரு கன்னடிகா அல்லது மலையாளி அல்லது தெலுங்கர் என்று. நாங்களும் எங்கள் வேலையை பார்த்து கொண்டு போய்விடுகிறோம்.

25000 மக்கள் ஒரு இறுதி ஊர்வலத்தில் கலந்து கொள்கிறார்கள். ஒரு லட்சம் மக்கள் லண்டன் வீதிகளில் அணி திரள்கிறார்கள். சட்டக்கல்லூரி மாணவர்கள் உண்ணாவிரதமிருக்கிறார்கள். தமிழகம் முழுவதும் உணர்வுரீதியாகவும், மனித உரிமை ரீதியாகவும் குரல்கள் எழுப்பப்படுகின்றன. செஞ்சிலுவை சங்கம் இலங்கையில் நடப்பது தவறென சொல்கிறார்கள். ஐநாவில் இலங்கை அரசு மீது மனித உரிமை மீறல் கவலைகள் எழுப்பப்படுகின்றன. ஆனால் தமிழகத்தில் இது ஒரு பிரச்சனையே இல்லை என்று அரசு நினைக்கிறது. முதல்வரும் ஈழம் கிடைத்தால் சந்தோஷமடைவேன், ஆனால் என்னலான எந்த வேலையையும் நான் செய்யமாட்டேன் என்று தெளிவாக உணர்த்தியிருக்கிறார். இன்னமும் தமிழின தலைவர் என்கிற அடைமொழிக்கு தகுதியானவர்தானா என்பதை உங்களின் யூகத்திற்கு விட்டுவிடுகிறேன்.

Labels: , , , ,


This page is powered by Blogger. Isn't yours?

Subscribe to Posts [Atom]