Jul 12, 2011

ரோக் alias Mrs.ரோகிணி செபஸ்டின் பால்ராஜ்

அஸெண்டாஸ் பேஸ்-2 வின் லிப்ட் திறக்கும்போது புயலடிக்குமென்பது சத்தியமாய் தரைத் தளத்தில் லிப்டுக்காக காத்திருந்தப் போது தெரியாது.

எவனோ ஒரு அவுட்சோர்சிங் நிறுவனம். எதோ ஒரு ப்ராஜக்ட் மேனேஜர். மொபைல் இண்டர்பேஸ் டிசைனில் குழப்பம். உள்ளே இருக்கும் ஆட்கள் ஜல்லியடிக்கிறார்கள். அவர்களுக்கு குண்டியடிக்கவும், மானேஜர் அன்னிய வாடிக்கையாளனிடம் மரியாதையை காபாற்றிக் கொள்ளவும் ஒரு வெளியாள் வேண்டும். அந்த வெளியாள் நான். பணியாளை செய்ய சொன்னால், லீவு போடுவான். காரணம் சொல்லுவான். ப்ராஜெக்ட் மாற்று என்று அடம்பிடிப்பான். எச்.ஆரை மிரட்டுவான்.

வெளியாள் ஒரு அவுட்சோர்ஸ் பண்ணப்பட்ட அடிமை. எதை வேண்டுமானாலும் நிறைவேற்றுமாறு கேட்கலாம். கொடுக்கவேண்டிய பணத்தினை இழுத்தடிக்கலாம். அக்கவுண்ட்ஸில் ஆள் இல்லை என்று சாக்கு சொல்லலாம். விபி-பைனான்ஸ் ஊருக்கு போய்விட்டார். கையெழுத்து வாங்க முடியவில்லை, பொறு என்று இழுக்கலாம். முக்கியமாய் வெளியாளை நடு இரவு 12.00 மணிக்கு அழைத்து முடிந்ததா என்று கேட்கலாம். பணியாளனைக் கேட்க முடியாது. சரி இதெல்லாம் professional hazards. நாம் மேட்டருக்கு வருவோம்.

2 பெட்ரூம் ப்ளாட்டின் ஒரு பெட்ரூம் அளவிற்கு ஒரு லிப்ட். சுற்றிலும் அலுமினியம் மினுத்தது. 12வது பட்டனை அழுத்தி விட்டு, கூடவந்தவர்களை பராக்கு பார்க்க ஆரம்பித்தேன். திரும்பிய பக்கமெல்லாம் நீலம். எவனொருவன் அடர்நீல, வெளிர் நீல சட்டையை அலுவலகப் பயன்பாட்டுக்காக கண்டுபிடித்தானோ, அவனுக்கு கும்பி பாகம் தான். பத்தாவது மாடியிலேயே எல்லோரும் இறங்கி விட்டார்கள். தனியனாய் 12வது மாடி திறந்த போது தன்யானானேன். எதிரே ரோகிணி.

ரோகிணி.

நெருங்கிய வட்டாரங்களில் ரோக் (Rogue). ஐந்து வாக்கியங்கள் பேசினால், மூன்று இடங்களில் மயிரு என்கிற வார்த்தை அதில் இல்லாமலிருக்காது. விளம்பர வட்டத்தில் அவளை Hairy Rogue என்று இரட்டை அர்த்தத்தில் அழைப்பதைப் பொருட்படுத்த மாட்டாள். கேட்டால் வரும் பதில் அதை விட கொச்சையாக இருக்கும்.

ரோக்கும் நானும் பழக ஆரம்பித்ததே ஒரு பெருங்கதை. அப்போது அவள் ஆர் கே சாமி பிபிடிஒ என்கிற விளம்பர ஏஜென்சியில் இருந்தாள். அது ஒரு பெரிய ஏஜென்சி. பெரிய உருவாக்கங்கள் எல்லாம் வராது. ஆனால் வாடிக்கையாளர்கள் எல்லாம் பெரு முதலாளிகள். அதனால் வண்டி ஒடியது. ப்ரீல்க்ரீம் அப்போது தான் இந்தியாவில் நுழைந்திருந்தது. ஜெல் என்கிற வடிவம் இந்தியாவிற்கு புதிது. பக்கத்திலிருந்த அவர்களின் மார்கெட் ரிசர்ச் நிறுவனம், இந்திய ஆண்கள் தலைக்கு தேங்காய் எண்ணெய், ஆமணக்கு, விளக்கெண்ணெய் என வரிசையாக போடுவார்களேயொழிய, ஜெல் பயன்பாடு குறைவு என்று 80 பக்கத்தில் டைப்பியிருந்தது.

எனக்கான வேலை, ஜெல்லை இந்தியாவில் பிரபலப்படுத்துவது. ஜெல் தடவி, முடியினை நேர்க் குத்தாக, வகிடாக, ஈரமாக, பிக்காரித் தனமாக இருந்தால் ஊரில் இருக்கும் பெண்கள் அத்தனை பேரும் ஜட்டி, பிராவோடு கூப்பிட்ட நேரத்தில் படுக்க வருவார்கள் என்பதை ஸ்தாபிப்பது. அதற்கு டிஜிட்டலில் ஒரு ஸ்டெயில் கைடு தயாரிப்பது. தலையளவு, சிகை அடர்த்தி இதை வைத்துக் கொண்டு ப்ரோக்ராம் எழுதி, யார் வந்து அந்த தொடுதிரை கியாஸ்க்கின் முன் நின்றாலும், அவர்களை போட்டோ எடுத்து, சிகையலங்காரத்தினை மாற்றிக் காட்டுவது. இது தான் அந்த மயிர் பிடுங்குகிற வேலை.

ரோகிணி அப்போது கிரியேடிவ் சைடில் கிடையாது. அக்கவுண்ட் மேனேஜ்மெண்ட். வாடிக்கையாளன் ஆபிஸில் இருக்கும் ப்ராண்ட் மேனேஜர்களோடு மொக்கைப் போட்டு வியாபாரத்தினை விருத்தி செய்வது. ரோகிணி நன்றாக இருந்தாலும், ஆண்களுக்கு அவளை பிடிப்பதில் சங்கடங்கள் இருந்தன. ஒரு சந்திப்பில், ஒரு மும்பாய்கார குப்தா You look stunning in this T.shirt என்று சொல்லப்போக, உடனே இவள், I look all the more stunning without it, is that what you wanted to convey என்று கேட்கப் போக, குப்தா என்ன சொல்வது என்று தெரியாமல் அடுத்த ஜெட் ஏர்வேஸில் டிக்கெட் போட்டான்.

முதல் 3-4 வாரங்கள், ப்ராஜெக்ட் ப்ரீப், கிரியேடிவ் ஸினர்ஜி என்று ஜல்லியடித்துப் போனது. ஐந்தாவது வாரத்தில் தான் வாடிக்கையாளன், நாங்கள் இதுவரை என்ன செய்திருக்கிறோம் என்று தெரியவேண்டுமென்பதற்காக ஒரு சந்திப்பினைக் கேட்டான். ஆர் கே சாமி இதை அவுர்சோர்ஸ் செய்கிறது என்று சொன்னால், அக்கவுண்ட் போய்விடும். அதனால், நானும் ஆர் கே சாமி ஊழியன் என்று சொல்லிக் கொண்டு, அவள் காரில் வாடிக்கையாளன் அலுவலகத்திற்கு போனோம். அதுவரை எனக்கும் அவளுக்குமான உறவு என்பது வெறும் ஹாய், ஹலோ, நான்கெந்து இமெயில்கள்.

அந்த நிறுவனம் சாந்தோமில் இருந்தது. ஒரே நேர் சாலை. ஆனாலும் அவளின் தனிப்பட்ட வேலை நந்தனத்தில் இருந்தது. சாரி யா என்று சொல்லிக் கொண்டு முதலில் நந்தனம் போனோம். போகும் போது காரில் குலம் கோத்திரம் ஜாதகமெல்லாம் விசாரித்தாள். அவளுக்கு திருமணமாகி 4 வருடங்களாகியிருந்தது. குழந்தைகள் இல்லை. கணவன் ஒரு கிறிஸ்துவன். Mrs.ரோகிணி செபஸ்டின் பால்ராஜ். ஏதோ ஒரு பன்னாட்டு நிறுவனத்தில் வேலை. காதலித்து திருமணமாகி முடிந்த ஒரு வருடத்தில் காதல் காலாவதியாகியிருந்தது. வீடிருந்தது நுங்கம்பாக்கத்தில். அப்பா ஐஏஎஸ். அம்மா வங்கி அதிகாரி. பணத்திற்கு பிரச்சனையில்லை. என்னை விட 9 வயது பெரியவள். வாடிக்கையாளன் சந்திப்பு முடிந்து, லஞ்ச் சாப்பிடப் போகலாம் என்று ராதாகிருஷ்ணன் ரோடு சரவண பவனில் உட்கார்ந்த போது அவள் சொன்ன ஒரு ஏ ஜோக் எங்கள் இருவரின் வாழ்க்கையையும் மாற்றி அமைத்தது.

உள்ளே இருந்த அரக்கன் உரையாடலை ஒட்டுக் கேட்டிருப்பான். அலுவலக வாசலில் இறக்கிவிட்டப் போது, ”lets have coffee sometime” எனக் கேட்க, எங்கே என அவள் கேட்டப்போது தான், எனக்கு சடாரென உறைத்தது. எனக்கு தெரிந்தது எல்லாம் ஐந்து நட்சத்திர காபி ஷாப்கள். இப்போது போல் தெருமுனைகளில் எல்லாம் காபி ஷாப்கள் அப்போது கிடையாது. அங்கே போனால், நான் வாங்குகிற கட்டணத்தில் 10% போய்விடும். மொக்கையாய் நின்று கொண்டிருப்பதைப் பார்த்து அவளே ”சவேரா” என்றாள். சவேரா பரவாயில்லை.

அந்த சனிக்கிழமை சவேராவில் 2 மணி நேரம் பேசி முடித்தப் போது, ஏதோ என்னை பிடித்திருப்பதுப் போல எதையோ சொன்னாள். என்ன சொன்னாள் என்று நினைவில்லை. என்னுடைய சந்தோஷமே என்னையும் ஒரு பெண் மதித்து 2 மணி நேரம் காபி ஷாப்பில் கூட பேசுகிறாள் என்பதே. 2011ல் சென்னையின் எல்லா காபி ஷாப்களும், ஐந்து நட்சத்திர விடுதிகளும் எனக்கு அத்துப்படி. பெண்கள் இன்னமும் சாதாரணம். அன்றைக்கு சடாலென முப்பத்து முக்கோடி தேவர்கள் பூமாரி பொழிய ஆரம்பித்திருந்தார்கள்.

சவேராவின் சர்வர்கள் நான் வந்தவுடன் வெந்நீர் வைக்க பழகியிருந்தார்கள். மூன்று மாதங்களில் தினமும் மொபலைலில் குட் மார்னிங்கில் ஆரம்பித்து குட் நைட்டில் முடித்து, நடுவில் அலுவலகத்தில் யாஹு மெஸெஞ்சரில் எந்நேரமும் வளவளத்துக் கொண்டிருந்தோம். இழுத்து இழுத்து ஆறு மாதத்தில் ப்ரீல்க்ரீம் மொத்த ப்ராஜெக்ட்டையும் கேன்சல் செய்தார்கள். இனிப் பேச ஒன்றுமில்லை. அதுவரை ப்ரீல்க்ரீம் ஒரு சாக்கு. இப்போது அதுவும் போனது. அப்போது தான் திரையில் மெஸெஞ்சரில் அந்த செய்தி மின்னியது - Wanna come home?

ஏ ஜோக்குகள், உடல் சீண்டல்கள், கொச்சையான வர்ணனைகள் என்று ஒடிக் கொண்டிருந்தாலும் ஒரு நாளும் உடல்ரீதியான உறவு என்பதை யோசித்ததில்லை. அடுத்தவன் மனைவி. ஏதோ பொழுது ஒடிக் கொண்டிருக்கிறது. கிளுகிளுப்பு. அத்தோடு சரி. ஆனால் வீட்டுக்கு அழைப்பது அது தான் முதல் முறை. சரி என்ன ஆனாலும் போய் பார்த்துவிடுவோம் என்று ஒரு மாதிரியான உற்சாகத்தினை வரவழைத்துக் கொண்டு, காலிங் பெல்லினை அழுத்திய நாள் ஒரு வெள்ளி மாலை. கிறிஸ்துமஸுக்கு முந்திய நாள்.

’சாட்’டில் பேசிய தைரியம், நேரில் இல்லை. கொஞ்சம் தர்மசங்கடமாக இருந்தது. காபி வந்தது. குடித்தேன். ’பேக் ஸ்ட்ரீட் பாய்ஸ்’ அப்போது தான் பிரபலமாகி வந்தார்கள். கொஞ்சம் பேக் ஸ்ட்ரீட் பாய்ஸ் கேட்டேன். அவர் டூருக்கு போயிருக்கிறார் என்று தெரிந்தது. ”வெயிட் பண்ணு” என்று உள்ளேப் போய் நைட்டி மாற்றிக் கொண்டு வந்தாள். மணி 9.30. ”சரி கிளம்பறேன்” என்று சொன்னவுடன் ஒகே என்று சொல்லி, லிப்ட் பக்கம் வந்தாள். நான்காவது மாடியில் அவள் வீடு. லிப்ட் உள்ளே போய் பை சொல்லி கீழே வந்தேன். லிப்ட் தரைத் தளத்தில் திறப்பதற்குள் மொபைலில் குறுஞ்செய்தி வந்திருந்தது.

போகணுமா?.....

திரும்பவும் 4 மாடி அழுத்தி மேலேப் போனால், அங்கேயே நின்றிருந்தாள். ”போகலை. என்ன” எனக் கேட்க. உள்ளே வா என்று உத்தரவு வந்தது. உள்ளே நுழைந்தவுடன், செருப்பினை விட்டு திரும்புகையில் முகம் பிடித்து உதட்டோடு உதடு அழுத்தி மூச்சு திணறுவது போல் முத்தம் கொடுத்தவுடன் எல்லா தளைகளும் உடைந்தது. அடுத்த 2 மணி நேரத்திலும், அதன்பின்னான 6 மாத இடைவெளிகளிலும் நாங்கள் செய்தது ஆதி நல்ல காரியம். நேரம் காலமில்லாமல், நெறிகள் தவிர்த்த crashயாய் ஆரம்பித்து, பின் சிறு காதலும் பெருங் காமமுமாக மாறி முங்கி, முயங்கி, புணர்ந்து வள்ளுவத்தின் மூன்றாம் பாலினமாக மாறி சுற்றிய நாட்கள். Adultery. Affair. Extramarital sex. கணவன் கோர்ட்டுக்கு போனால், உடனடியாக மணமுறிவு கிடைக்கும்.

திடீரென ஒரு நாள், தான் லண்டன் போவதாக சொன்னாள். என்னாலும் எதையும் சொல்ல முடியவில்லை. எந்த வரைமுறைக்கும் உட்படாத உறவில் எதை சொல்லி நிறுத்தி வைப்பது. என் உலகம் சடாலென சுழல ஆரம்பித்தது. கைகளிலிருந்து எதுவோ நழுவியது. அதன் பின் யாஹூவில் இல்லை. எதுதிலுமில்லை. எந்த தொடர்பும் இல்லை. காலம் வேகமாக ஒடி, இப்போது இன்னொரு லிப்ட் திறப்பில் நிற்கிறது.

இதன் பின்னால் நிகழ்ந்த உரையாடல்கள் அப்படியே ஆங்கிலத்தில் கீழே

What a surprise!

Oh wow! Rogue holy shit, been long time

Glad to meet you. Happily married, settled & working for a NGO now. Don't stare at me like this. I am not the old Rogue. Hey i gotta go.

Nah. I have moved on. Good to hear.

Married ? how many kids?

No. I missed you, and so still remaining single. My No is the same. What's yours?

You naughty bastard. Same mischievous eyes.Come some time to this _______ Trust, i will be around. Won't give you my No. No Old days Rain. Don't cross my life.

Ah Rogue! I dint mean that. alright. will drop in sometime.

See ya around. Bye

Bye.

உள்ளேப் போய் சந்திப்பு முடிந்து திரும்பிய போது ஒரு குறுஞ்செய்தி வந்திருந்தது.

U still make me crave bastard.This is not my No, using frnds. Pls dont come to d Trust. don wanna cu again. btw, got a girl, she may be urs too .... - Mrs.ரோகிணி செபஸ்டின் பால்ராஜ்

Labels: , , , ,


Comments:
என்னவோ கேரள ஆயுர்வேத மசாஜ் செய்து புத்துணர்வு செய்துவிட்டீர்கள் உங்கள் எழுத்து நடையை. அபாரம். மற்றபடி என்னவோ ஒன்று கொஞ்சம் மிஸ்ஸிங். முடிவில் தான் பிரச்சனையா என்று தெரியவில்லை.
 
//Glad to meet you. Happily married, settled & working for a NGO now. Don't stare at me like this. I am not the old Rogue. Hey i gotta go.

Nah. I have moved on. Good to hear.
//

Something in this conversation is not right. Wasn't she married even when they were seeing each other? Why is she saying now again that she's married/settled?
And, she says "gotta go" and this guy (sambanthame illama) says "Nah. I have moved on. Good to hear".
Needs a bit of correction here?
 
வெண்ணை மாதிரி வழுக்கிக்கொண்டு போனது படிக்கையில். கலக்ஸ்
 
பட்டாசுயா
 
Just one word to describe --- Outstanding !!! Here and there, I see some "sujatha" in your writing !
 
Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]



Links to this post:

Create a Link



<< Home

This page is powered by Blogger. Isn't yours?

Subscribe to Posts [Atom]