Aug 24, 2011

மூவர் உயிர் காக்கும் பொதுக்கூட்டம் - தொகுப்பு

3 பேர் உயிர் காக்கும் பொதுமக்கள் திரள் பொதுக்கூட்டம் நேற்று (21-ஆகஸ்ட்) இரவு எம்.ஜி.ஆர் நகரில் நடைப்பெற்றது. ராஜீவ் காந்தி கொலை வழக்கில் குற்றம் சாட்டப்பட்டு, இதுவரைக்கும் 20 வருடங்களை சிறையிலேயே கழித்திருக்கும் சாந்தன், முருகன், பேரறிவாளன் ஆகிய மூவரின் மீதான தூக்குத் தண்டனையை உறுதி செய்திருக்கக் கூடிய சூழலில் இந்த கூட்டம் நடைப்பெற்றது. இதுவரைக்கும் எத்தனையோ அரசியல் கூட்டங்களுக்கு நண்பர் அரவிந்தன் அழைத்திருக்கிறார். ஆனால் நான் போனதேயில்லை. இது உயிர் பிரச்சனை. அதனால் எவ்வளவு தாமதமானாலும் போக வேண்டுமென்கிற வைராக்கியத்தோடு இருந்தேன். வேலைகள் முடிந்து எம்.ஜி.ஆர் நகர் அடைய 9 ஆனது. கூட்டம் 7.30 மணிக்கே தொடங்கிவிட்டதாக சொன்னார்கள்.

தமிழருவி மணியன் பேச ஆரம்பித்திருந்தப் போது தான் உள்ளே வந்தேன். மணியனின் எழுத்துக்களைப் படித்திருக்கிறேன். அதே சரளம் பேச்சிலும். தெள்ளத் தெளிவாக, தமிழை கணீரென உச்சரிக்கும் போக்கு சீர்காழி கோவிந்தராஜனுக்கு பின்னால் போய்விட்டதென்று நினைத்துக் கொண்டிருந்தேன். மணியன் காப்பாற்றி விட்டார். உலக நாடுகள் எத்தனை மரணத் தண்டனையை எடுத்து விட்டன, இந்த மூவர் வழக்கில் அரசு தரப்பில் சொல்லப்பட்ட பொய் செய்திகள், நீதியரசர் கிருஷ்ணய்யர் முன் வைத்த கோட்பாடு [ஒரு கொலைக்கு தண்டனையாக அரசே ஒரு கொலையை முன்வைக்குமானால், அந்த சட்டம் எதற்கு. குற்றவாளிகளை சிறைக்கு அனுப்புவது திருந்தவே, பரலோகம் என பயம் காட்ட அல்ல], நீதியரசர் பகவதி உள்ளிட்ட சட்டம் தெரிந்தவர்கள் இந்த வழக்கினைப் பார்த்த விதம், மத்திய அரசின் தெள்ளத் தெளிவான குற்றப்பார்வை என அடுக்கிக் கொண்டேப் போனார். கேட்டதில் மெய் மறந்து நின்ற பேச்சு. ஆதாரங்களும், ஆவணங்களுமாக அவர் சொன்ன ஒரு விஷயம், ஒரு குற்றத்திற்காக மரணத்தினை சட்டமே முன்வைத்தால், அது judicial murder. நீதியின் கொலை.

கொளத்தூர் மணி. மணி அண்ணனை பற்றிய அறிமுகமும் அரவிந்தனை தந்திருந்தார். ராஜீவ் கொலை வழக்கில் குற்றம்சாட்டப்பட்டு, தூக்குத் தண்டனைப் பெற்றிட்ட 19 பேர்களை உச்சநீதி மன்றம் நிரபராதி என்று விடுவித்தது. இப்போது நீதியரசராக இருக்கும் சந்துரு தான் அதற்காக வாதாடி, வெற்றி பெற்று, வெளியில் கொண்டு வந்தார். கொளத்தூர் மணியின் பேச்சில் முக்கியமாக சொல்லப்பட்டது ‘ஒப்புதல் வாக்குமூலம்’. தடா சட்டமே காலாவதியாகி, அதை முன்வைத்து சொல்லப்பட்ட அத்தனை கூறுகளையும், உச்சநீதிமன்றம் தவிடு பொடியாக்கிய பின்னரும், தடா சட்டத்தின் அடக்குமுறையினாலும், சித்ரவதையினாலும் பெறப்பட்ட ஒப்புதல் வாக்குமூலத்தினை வைத்துக் கொண்டு தான் இந்த மரணத் தண்டனையை விலகவில்லை என்பது கோரமான உண்மை. தன் வாழ்க்கையிலேயே, தான் சிறையில் இருக்கும்போது, புலிகளுக்கு வேலூரில் தங்க இடமும், உணவும், வண்டியேற்றலும் செய்ததாக ‘ஒப்புதல் வாக்குமூலம்’ அளிக்கப்பட்டதாக தெரிவித்தார். கொளத்தூர் மணியும், உலகளாவிய அளவில் மரணத் தண்டனை தடை செய்யப்பட்ட நாடுகள் பற்றியும், அமெரிக்கா இன்னமும் மரணத் தண்டனையை வைத்திருந்தாலும், அங்கிருக்கும் 13 மாநிலங்களில் மரணத் தண்டனை முற்றிலுமாக ஒழிக்கப்பட்டிருக்கிறது என்பதையும், மரணத் தண்டனை ஒழித்த நாடுகளில் குற்றங்கள் குறைந்திருக்கின்றன என்பதையும் சுட்டிக் காட்டினார்.

அற்புதம் அம்மாள். பேரறிவாளனின் தாயார். அறிவார்ந்திருந்த கூட்டத்தில், உணர்வு மயமாகவும், குறைவாகவும் பேசியவர் இவரே. கூட்டம் உச்சு கொட்டாத குறையாய் அந்த தாயை கவனித்தது. அவர் தன் மகன் நிரபராதி என்பதையும், இது ஒரு அநியாயமான / அக்கிரமமான தீர்ப்பு என்பதையும் திரும்ப திரும்ப வலியுறுத்தினார்.

பழ.நெடுமாறன். கூட்டத் தலைவர். ஒருங்கிணைப்பாளர். ஆரம்பிக்கும் போது பேச்சு மிகச் சாதாரணமாக இருந்தது. 20 வருடங்களாக ராஜீவ் கொலை வழக்கின் வரலாற்றையும், அதில் குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்களை மீட்ட கதையையும் விலாவரியாக சொன்னார். நடுநடுவே கலைஞர் கருணாநிதியை மறக்காமல் இடித்துரைத்தார். நெடுமாறன் சொன்னதில் முக்கியமானது, 1999ல் நால்வருக்கு [நளினி உட்பட்டு] மரணத் தண்டனை உறுதியானபின், தமிழர் பாதுகாப்பு பேரவையின் சார்ப்பாக யார் யாரோடெல்லாம் பேசினார்கள். நீதியரசர் நடராஜனை எவ்வாறு அணுகி இந்த வழக்குக்கு வாதாட வைத்தது, பின்னால் அதை நீதியரசர் சந்துரு மேற்கொண்டது, டெல்லியில் நடத்தப்பட்டப் பேச்சு வார்த்தைகள், இரண்டு ஜனாதிபதிகள் எப்படி இந்த கருணை மனுவினை பின்னால் தள்ளினார்கள், அதன் மூலம் சொல்லாமல் சொல்லப்பட்ட செய்திகள், தற்போது ஐ.மு.கூயின் இரண்டாம் ஆட்சியின் போது எப்படி பிரதீபா பாட்டீல் அந்த மனுவினை நிராகரித்தார், அதன்பின் வை.கோ முதலானவர்களை தொடர்பு கொண்டு உள்துறை அமைச்சகத்தோடு [ப.சிதம்பரம்] பேசிய விவரங்கள், பின் நிராகரிப்பு என முழு வரலாறையும் சொல்லி முடித்தார். சொல்லி முடித்த கையோடு, கூட்டத்தில் தீர்மானங்கள் நிறைவேற்றப்பட்டன. ஆரவாரத்தோடும், கரவோசையோடும் ஒரு மனதாக ஏற்கப்பட்டது.

நெடுமாறனின் பேச்சில் கூட்டம் ரசித்தது. “ என்னுடைய நண்பர் காங்கிரஸ் கட்சியின் தலைவர் தங்கபாலு, சேலத்துல எம்.பி போட்டிப் போட்டு தோத்தாரு. மயிலாப்பூர்ல எம்.எல்.ஏ போட்டிப் போட்டு தோத்தாரு. இனி வரப்போற உள்ளாட்சி தேர்தல்ல போட்டியிட்டாலும் தோப்பாரு. காங்கிரஸுன்னு ஒரு கட்சி தமிழ்நாட்டுல செத்துப் போச்சுங்கறதை கூட தெரிஞ்சுகாம அவர் கட்சி தலைவரா இருக்காரு”

வை.கோ. கடைசியாக நான் வை.கோ பேசிக் கேட்டது 2001இல் ஒரு தெருமுனைக் கூட்டத்தில். பத்து வருடங்கள் கழித்து மீண்டும். மிக கோவமாக ஆரம்பித்த பேச்சு. காந்தி, நேரு, ஜெயப்பிரகாஷ் நாராயண், அம்பேத்கர் என மேற்கோள் காட்டிய பேச்சு. அப்படியே கோத்தபய ராஜபக்‌ஷேவின் மீது தாவியது. இலக்கியத் தமிழில் பேசிக் கொண்டிருந்தவர், அப்போது தான் பேச்சுத் தமிழுக்கு மாறி, கோத்தபய-வின் பேச்சினையும், அதன் திமிரையும், அரசியலையும் பின்னி பெடலெடுத்தார். அங்கே ஆரம்பித்தது கர்ஜனை. vintage வை.கோ.

“மத்திய சர்க்காருக்கு எச்சரிக்கை விடுக்கிறேன். இந்த மூவரின் மீது அநியாயமாக சுமத்தப்பட்ட இந்த ஜோடிக்கப்பட்ட வழக்கு, தண்டனையிலிருந்து விலக்களி. இல்லையேல், 1947ல் சுதந்திரம் வாங்கி 2047இல் நூற்றாண்டு விழா கொண்டாடும்போது தமிழ்நாடு என்கிற மாநிலம் இந்திய இறையாண்மையோடு இணைந்திருக்காது”

“நான் பார்ததுலயே கல்லுனி மங்கன். நம்மோட பிரதமர். டாக்டர் மன்மோகன் சிங் தான். போய் கேக்கறோம், மனுவை வாங்கிட்டு, மெதுவா ”i will refer this matter to home ministry" என்று சொன்னார். இதுக்கு நீங்க எதுவும் சொல்லாமயே இருந்திருக்கலாமே. சரி போகட்டும்னு உள்துறை அமைச்சகம் வந்தேன். சிதம்பரத்தை 7 வருடங்கள் கழித்து பார்க்கறேன். பிரதமர் கல்லுனி மங்கன்னா, இந்த காரைக்குடி ஆளு அதை விட பெரியாளு. நானும் கணேசமூர்த்தியும் போனோம். பேசினாரு. ஒரு குற்றவாளிக்கு என்ன தண்டனை குடுத்திருக்காங்களோ, அது தான் எல்லாருக்கும் வரும். குத்தம் ஒண்ணுதானேனு பேசினாரு. நளினிக்கு மரணத் தண்டனை, ஆயுளா மாறினதால, இந்த மூணு பேருக்கும் மாறிடும்னு நம்பிகையோட வெளியே வந்தோம். ஆனா நம்ம ஆளு, உள்ள இருந்தே கெடுத்தாரு”

”ஜெயவர்த்தனே டெல்லியில், மத்திய சர்க்காரின் விருந்தாளியாய் வந்து Who is this MGR என்று கேட்ட மறுநாள், பாராளுமன்றத்திலே அதை எதிர்த்து கேள்விக் கேட்டவன் நான். எம்.ஜி.ஆர். என் மாநிலத்தின் முதலமைச்சர். அவர் தமிழ் மக்களின் பிரதிநிதி. ஜெயவர்த்தனேயின் அத்தகைய பேச்சு ஒப்புக் கொள்ள தக்கதல்ல."


நண்பர்களே, அந்நாளில், நான் அ.தி.மு.க வுக்கான எதிர் கட்சியில், மிகத் தீவிரமாய் அதிமுகவினை எதிர்த்து அரசியல் செய்தவன் என்பதை சொல்ல கடமைப்பட்டிருக்கிறேன்.”

“டெல்லி அரசுக்கு சவால் விடுகிறேன். இது 1991 அல்ல. இது 2011. இனி எங்கள் ஊரில் முத்துகுமாரன்கள் தங்களுக்கு தீ வைத்துக் கொள்ள மாட்டார்கள். தமிழ் மக்களின் மன உணர்வுகள் புரியாமல் அடக்க நினைத்தால், மத்திய அரசு அலுவலகங்களுக்கு தீ வைப்பார்கள். பல்லாயிரக்கணக்கான மக்கள் கூடியிருக்கும் இந்த கூட்டத்தில் சொல்லுகிறேன். இந்த மூவரின் உயிருக்காக யார் காலில் வேண்டுமானாலும் விழத் தயாராக இருக்கிறான் இந்த வை.கோ”

கிட்டத்திட்ட 45 நிமிடங்கள் வை.கோ பேசியிருப்பார். அத்தோடு கூட்டம் நிறைவுற்றது.

முக்கியமாய் எல்லோரும் பேசிய பேச்சின் சாரம்;




இப்போதைக்கு இந்த பாசக் கயிற்றின் முனை தமிழக அரசிடம் இருக்கிறது. அதை இறுக்குவதா, இறக்குவதா என்பதை ஜெ. தலைமையிலான அரசு தான் முடிவு செய்ய வேண்டும். 10 கோடி தமிழர்களின் எதிர்பார்ப்பாகவும் இதைக் கொள்ளலாம்.

தனிப்பட்ட அளவில், மரணத் தண்டனையை தடுத்து நிறுத்துவதன் மூலம், அரசுக்கு இரட்டை லாபம். ஜெ.யின் முந்தைய அரசில் தர்மபுரியில் மூன்று மாணவிகள் பஸ்ஸோடு வைத்து கொளுத்தப்பட்டதன் தீர்ப்பும் மரணத் தண்டனையே. ஆக, ஒரு பக்கம் தமிழ் உணர்வாளர்கள், மனித உரிமை ஆர்வலர்கள், ஈழப் போராளிகள். இன்னொரு பக்கம் கட்சி தொ(கு)ண்டர்களின் உயிர். இந்த இரண்டையும் மனதில் கொண்டு, சுயநலத்திற்காகவாவது ஜெ. மரணத் தண்டனைக்கு எதிராக முடிவெடுப்பார் என்று நம்புகிறேன். இதில் நிறைய சுயநலங்கள் இருந்தாலும் அதில் பொது நலமும், முக்கியமாய் பொதுமக்களின் உணர்வுகளின் மீதான மரியாதையும் கலந்திருக்கிறது.

காத்திருப்போம்.

ஆச்சர்யம்: கூட்டம் இறுதிவரை கலையவே இல்லை. வை.கோ வின் பேச்சைக் கேட்டு முடித்தபின் பிளாஸ்டிக் நாற்காலிகளை எல்லாரும் அடுக்கியது

உறுத்தல்: கலைஞர் கருணாநிதி தன்னுடைய ஆட்சிக் காலத்தில் இந்த பிரச்சனையில் தவறே கூட செய்திருக்கலாம். ஆனால், அதை குத்திக் காட்டுதல் நாகரீமன்று. நமக்கு தேவை எல்லா கட்சிகளின் ஆதரவும், தமிழகம் முழுமைக்கான ஒரு குரலும். இன்றைக்கு நக்கலடிக்கப்படும் இதை கலைஞர் தான் தமிழ்செல்வனுக்கு இரங்கல் கவிதை பாடினார் என்பதை நினைவில் கொள்க.

சுவாரசியம்: வை.கோ பேச ஆரம்பித்தப் போது, நேரமாகி விட்டதால் [அப்போது மணி 11] மைக் இருந்த மேடையை கீழேக் கொண்டு போக, முன்னாடி வைக்கப்பட்ட ஒற்றை மைக்கில் தானே உயரத்தையும், தூரத்தையும் சரி செய்துக் கொண்டு, தோளில் போட்டிருந்த துண்டு கீழே விழாமல் பேசியது.

சொந்த கடுப்பு: உணர்வு சார்ந்த இந்த கூட்டத்திற்கும் ‘டைட்டாய் சரக்கேற்றிக்’ கொண்டு கப்படிக்க பக்கத்தில் நின்றிருந்த ஒரு புண்ணியவான்.

Labels: , , , , ,


Comments:
மிக்க நன்றி நரேன்...

அவர்கள் விடுதலைக்கு பிராத்திப்போம்...

சிவா...
 
நெருங்கிய நண்பர்களும் இந்த கூட்டத்தில் கலந்து கொண்டார்கள். ஆனால் நேரில் பார்த்த உணர்வை தந்து விட்டீங்க. நன்றி. இனி மின் அஞ்சல் வழியே உங்களை தொடர முடியும். அதறகும் ஒரு நன்றி.
 
Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]



Links to this post:

Create a Link



<< Home

This page is powered by Blogger. Isn't yours?

Subscribe to Posts [Atom]