Nov 1, 2016

அலைகள் ஒய்வதில்லை - பகுதி 3

"The Next Big Thing always starts out being dismissed as a “toy.” - Chris Dixon /General Partner a26z (A Multi-billion dollar Investment firm) 

20 வருடங்களுக்கு முன்பு குடிநீரை விலைக்கு வாங்கிக் குடிப்போம் என்று சொன்னப் போது சிரித்தோம். நீரையாவது, விலைக்கு வாங்குவதாவது என்று நிராகரித்தோம். ஆனால் இன்றைக்கு அது தான் யதார்த்தம். பேரலைகளின் தாக்கமென்பதும் அப்படிதான். அது ஆரம்பிக்கும் போது விளையாட்டாக, புறக்கணிக்கக் கூடியதாக தான் இருக்கும். நாளடைவில் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக உள்ளிறங்கி, வாழ்க்கையை ஒட்டு மொத்தமாக ஆக்ரமிக்கும்.

நான்காவது பேரலையை பெரும்பாலானோர் அறிவேந்திரங்களும், (Smart Machines) பரந்தபட்ட கண்ணுக்குத் தெரியாத செயற்கை நுண்ணறிவுமான களமாகவும் (Invisible Artificial General Intelligence) இருக்குமென்று ஆருடம் சொல்கிறார்கள். உலக பொருளாதார குழுமம் (World Economic Forum) இதுவரை வந்த பேரலைகளிலேயே நான்காவது பேரலை தான் அதிவேகமாகவும், துரிதமாகவும் பரவிக் கொண்டிருக்கும் பேரலை என்று வர்ணிக்கிறார்கள்.

அப்படி என்ன தான் இந்த நான்காவது பேரலையில் இருக்கிறது ?

இதுநாள் வரையிலான பேரலைகளின் மாற்றங்கள் நேர்கோட்டில் இருந்தன. நீராவி என்ஞின்கள் உருவான காலத்தில் தண்டவாளங்கள் தேவைப்பட்டது. அதை பதிக்க மனிதர்கள் தேவைப்பட்டார்கள். அதற்கான நிலம் தேவைப்பட்டது. இவை எதுவுமே உடனடியாக நடக்கவில்லை. ஒன்றன் பின் ஒன்றாக நடந்தது. மின்சாரமும், பெரு உற்பத்தியும் உருவான காலத்தில் மின்சார கம்பங்கள் பதிக்க இரும்பு தேவைப்பட்டது. மனிதர்கள்; அதற்கான நிலம். மூன்றாவது பேரலையில் கணினிகளையும், செர்வர்களையும் உருவாக்கும் தொழிற்சாலைகள் தேவைப்பட்டன. மெயின்ப்ரேம் கணினிகளையும், நிறுவனங்களையும் இணைக்க பிணையங்கள் (Networking) தேவைப்பட்டன. அதற்கான வன்/மென்பொருட்களை உருவாக்கும் நிறுவனங்கள் உருவாயின. மீண்டும், மனிதர்கள், இடம், பொருள்.

ஆக கடந்த 230 வருடங்களில் உருவான எல்லாவற்றுக்கும் ஆதார காரணங்கள் மூன்று;-


2000களுக்கு பிறகு பிணையங்கள் எல்லா இடங்களுக்கும் பரவியிருந்தன. தொலைபேசி தொடர்புகள் பெரும்பாலான மூலைகளை தங்களுடைய வலைப்பின்னலுக்குள் கொண்டு வந்து விட்டன. செல்பேசிகள் எல்லோர் பாக்கெட்டுகளில் தங்கி விட்டன. கணிமை (Computing) என்பது கணினியிலிருந்து வெளியேறி, எல்லா இடங்களிலும் கண்களுக்கு தெரியாமல் இயங்க ஆரம்பித்து விட்டது.

தகவல் தொழில்நுட்ப பேரலை என்பதே இண்டெல் என்கிற ஒரு நிறுவனத்தின் செமி கண்டக்டர் தொழிலில் தான் ஆரம்பித்தது. இண்டெல் உருவாக்கிய சிப் / ப்ராசசர்கள் என்கிற வன்பொருட்கள் தான் கணினியின் ஆதார மூளையாக இருந்தது. அங்கிருந்து தான் கணினிகள் பரவலாக பயன்பாட்டுக்கு வந்தன.  வன்பொருட்களை ரிப்பேர் செய்வதை விட விலை குறைந்த வன்பொருட்களை தூக்கிப் போட்டு விட்டு, புதியதான ஸ்பேர் பார்ட்ஸ்களை இணைப்பது பெருகியது இந்த காலத்தில் தான். ஏனென்றால் மூர்ஸ் விதி^ பயன்பாட்டுக்கு வந்தது.

இந்த சூழலில் இன்னொன்று சத்தமே போடாமல் நடக்க ஆரம்பித்தது. Power Requirement, Form Factor and Processing Power என மூன்று முக்கியமான காரணிகளிலும் நினைத்துப் பார்க்க முடியாத முன்னேற்றங்கள் நடந்தேற ஆரம்பித்தன. அதாவது குறைந்த எரிசக்தி / சிறிய வடிவமைப்பு / அதிக செயல்திறன் என சென்சார்கள் வர ஆரம்பித்தன. பேனா கேமிரா, விரலடக்க பென் ட்ரைவ்கள் என்றெல்லாம் நாம் சொல்லும் பொருட்களுக்கு பின்னாலிருக்கும் அடிப்படை இது தான்.

வன்பொருள் என்பது வெறுமனே முன்நிறுவப்பட்ட (pre-defined, pre-programmed) டப்பா என்கிற அடிப்படையே ஆட்டம் காண ஆரம்பித்தது. வன்பொருட்கள் என்பவை தொடர்ச்சியாக தங்களை தாங்களே அப்கிரேட் செய்துக் கொள்ளக் கூடிய வலிமையுடைய, சுயமாய் தங்களை கண்காணித்துக் கொள்ளும் அல்லது தங்களுடைய சிக்கல்களைத் தீர்த்துக் கொள்ளும் டப்பாக்களாக உருமாறின. இவை வெறும் டப்பாக்கள் அல்ல. ”அறிவு செலுத்தப்பட்ட” டப்பாக்கள்.

சின்ன உதாரணம். ஐந்து வருடங்களுக்கு முன்பு வாங்கிய போன்களில் 2ஜிபி கொள்ளளவு இருக்கலாம். அப்போது 2ஜிபியை விட அதிகமான செயற்பாடு தேவைப்படும் நிரலியை உங்கள் போன் ஏற்றுக் கொள்ளாது. அதை நிறுவ வேண்டுமெனில் நீங்கள் போனை மாற்ற வேண்டும். ஆனால், ஒரு மென்பொருளின் மூலம் உங்களுடைய 2ஜிபி, 4ஜிபி/40ஜிபி/400ஜிபியாகவோ மாறிவிட்டால் என்ன செய்வீர்கள் ? இதை தான் இந்த அறிவு செலுத்தப்பட்ட சிப்கள் செய்ய ஆரம்பித்திருக்கின்றன. இன்றைக்கு நாம் பயன்படுத்தும் எல்லா மின் உபகரணங்களிலும் இந்த மாதிரியான சிப்கள் ஏராளமாய் இருக்கின்றன.

இந்த “அறிவினை” செலுத்தியது மென்பொருட்கள். மெதுவாய் மென்பொருள், வன்பொருட்களை விழுங்க ஆரம்பித்தன. Software started eating Hardware and moved everything into "Software Defined Hardware" not hardware powered software. இந்த ரிவர்சல் தொழில்நுட்ப அபாரம். எளிமையாய் சொன்னால், உங்களுடைய ஆண்ட்ராய்ட் போன் என்பது வெற்று எலக்ட்ரானிக்ஸ் டப்பா. விஷயம் டப்பாவில் உள்ளிருக்கும் ஆண்ட்ராய்ட் செயலியிலும் அதற்கு தோதாக வடிவமைக்கப்பட்ட அறிவூட்டப்பட்ட சிப்புகளிலும் இருக்கிறது.

அறிவூட்டப்பட்ட சிப்கள், அதை தொடர்ச்சியாய் மேம்படுத்தும் மென்பொருட்கள், இது ஒரு சுழற்சி. மென்பொருள் சிப்பினை அறிவூட்டும். அறிவூட்டப்பட்ட சிப்கள் மேலும் அபாரமாய் டப்பாவிற்குள் இருக்கும் மென்பொருட்களை இயக்கும். இது தான் நான்காவது பேரலையின் பிள்ளையார் சுழி.

இதுநாள் வரை மனிதகுலம் பார்க்காத சாத்தியங்களை இது உருவாக்கியிருக்கிறது. பிசிகல் கட்டமைப்புகள் தேவையில்லை. இருப்பதை வைத்துக் கொண்டே அதன் சாத்தியங்களை பல மடங்காகப் பெருக்கி, ஏகப்பட்ட விஷயங்களை சாதிக்க முடியும். இவையனைத்தும் டிஜிட்டலாக பயணிக்கும், ஆகவே இயற்கை வளங்களின் தேவையோ, பிசிகல் பொருட்களோ தேவையில்லை. அலைக்கற்றை மூச்சுக்காற்றைப் போல எல்லாவற்றையும் இயக்கும். இதற்கு முன் நடந்த பேரலைகளில் நீராவி என்ஞின், பெரு உற்பத்தி, கணினி என்று குறிப்பிட்டு சொல்வது போல நான்காவது பேரலையில் ஒரு குறிப்பிட்ட தொழில்நுட்பத்தையோ, சாத்தியத்தையோ சொல்ல முடியாது.    



3டி பிரிண்டிங், ட்ரோன்கள், பொருட்களின் இணையம் என்று சொல்லப்படும் எல்லா இயற்பியல் பொருட்களையும் இணையத்தோடு இணைக்கும் Internet of Things (IoT), மெய்நிகர் / மேல்நிகர் (Virtual / Augmented Reality) உலகங்கள், பெரும் டேட்டா, அதை துண்டு துண்டாக கூறுப் போட்டு எல்லாவற்றையும் கணிக்க சாத்தியமுள்ள அறிவேந்திரங்கள், செயற்கை நுண்ணறிவு என பலவாக இதை பிரிக்க முடியும். இதில் நான் கவனிப்பது 3டி ப்ரிண்டிங்.

நான் உங்களுக்கு மின்னஞ்சலில் ஒரு கோப்பினை அனுப்புகிறேன். அதை உங்களுடைய வீட்டில் இருந்தப்படியே ப்ரிண்டரில்  ப்ரிண்ட் அவுட் எடுக்கலாம்.  இது சாத்தியப்படும் வரை நாம் என்ன செய்தோம் ?

நான் உங்களுக்கு கடிதம் எழுத வேண்டும். இதில் எழுதுதல் என்கிற திறன் முக்கியம். பேப்பர் தேவை. இதை வாங்க வேண்டும். இதை ஒரு அஞ்சல் பெட்டியில் போட வேண்டும். அதற்கு நீங்கள் நடக்க வேண்டும். அஞ்சல் பெட்டி தான் கலெக்‌ஷன் சென்டர். அங்கிருந்து ஒரு தபால்காரர் அதை சேகரித்து அஞ்சலகத்துக்கு கொண்டு செல்வார். அங்கே எல்லாவற்றையும் கொட்டி பின்கோட் வாரியாக பிரிப்பார்கள். பின்பு அவை அந்தந்த பின்கோட் இருக்கும் பைக்குள் செல்லும். அங்கிருந்து வாகனத்தில் பின்கோட் இருக்கும் ஊரினை வந்தடையும். திரும்பவும் அதே பிரித்தெடுத்தல், சேகரித்தல், உங்கள் முகவரிப் பார்த்து தபால்காரர் கொண்டு வந்து வீட்டில் கொடுக்கும் வரை பணிகள். இருவருக்கு இடையேயான தொடர்பு என்பது மின்னஞ்சல் வரும் வரை இப்படியாக தான் இருந்தது. மின்னஞ்சல் வந்த நாளில் இது ஒரேயடியாக மாறிப் போனது.

Sent தட்டிய அடுத்த நிமிடத்தில் உலகில் எங்கு இருந்தாலும் உங்களுக்கு வந்தடையும். பேப்பர் தேவையில்லை, அஞ்சல் பெட்டி கிடையாது, நடக்கத் தேவையில்லை, பிரிக்கவோ, சேர்க்கவோ, பின்கோடுக்காக வாகனத்தில் பயணிக்கவோ, வீட்டு முகவரிக்கு வந்தடையவோ என எந்த செயல்களும் தேவையில்லை. பேப்பரில் படிக்க வேண்டுமென்றால் ப்ரிண்ட் அவுட் எடுத்துக் கொள்வீர்கள். அதாவது பேப்பரை நான் வாங்கி உங்களுக்கு அனுப்பியதிலிருந்து, உங்களுக்கு தேவையென்றால் நீங்கள் பேப்பர் வாங்கி எடுத்துக் கொள்வீர்கள். இந்த எளிமையும், சுலபமாவும், பேப்பரின் கொள்முதல் மாற்றமும் தான் முக்கியம்.

இப்படி யோசிப்போம். மின்னஞ்சலில் கோப்பு அனுப்புகிறேன். அது ஒரு டபரா செட். ப்ரிண்டரின் செட்டிங்ஸ் பொறுத்து ப்ளாஸ்டிக்கிலோ, செராமிக்கிலோ, பீங்கானிலோ உங்களால் ப்ரிண்ட் அவுட் எடுக்க முடியுமென்றால்  என்ன செய்வீர்கள் ? இது தான் 3டி ப்ரிண்டிங். கேட்க காமெடியாக, சிரிப்பாக இருக்கிறது இல்லையா.....

இன்னும் கொஞ்ச காலம். இது நடக்கும். பரவலாக மாறும். விலைகள் தாறுமாறாக கீழிறங்கி நீக்கமற நிரம்பும். அடுத்த 10 - 20 வருடங்களில் அது நடக்கும். அது நடக்கும் பட்சத்தில், தொழிற்சாலைகள் என்பவை வெவ்வேறு 3டி ப்ரிண்டர்களின் தொகுப்பு மட்டுமே. இன்றைக்கு டேட்டா சென்டர்களில் (கோப்புகள், படங்கள், வீடியோக்கள், ஆடியோக்கள், இணைப்பு பிணையங்கள்) எப்படி எல்லாவிதமான டேட்டா தொகுப்புகளும் இருக்கிறதோ அதேப் போல தொழிற்சாலைகளும் மாறலாம்.

தொழிற்சாலைகள் = அறிவேந்திரங்களின் கிடங்குகள்; இங்கே மனிதர்கள் தேவையில்லை. அறிவேந்திரங்களோ, அல்லது செயற்கை நுண்ணறிவும், பிணையங்களால் இணைக்கப்பட்ட செயற்கை நுண்ணறிவோடு கூடிய அறிவேந்திரங்களின் சேர்க்கையோ இதைப் பார்த்துக் கொள்ளும். நாம் ‘திறன்’ ‘திறமை’ ‘அனுபவம்’ ‘வேலை வாய்ப்பு திறன் பயிற்சி’ என்றெல்லாம் இன்றைக்கு விவாதித்துக் கொண்டிருக்கும் எதுவுமே தேவையில்லை.
அறிவேந்திரம் 1 > கதவினை ப்ரிண்ட் செய்துக் கொண்டிருக்கிறது; அது 70% முடியும் போது,
அறிவேந்திரம் 2 > கைப்பிடியை ப்ரிண்ட் செய்ய ஆரம்பிக்கட்டும்; அது 80% முடியும் போது,
அவையிரண்டையும் இணைத்து கண்ணாடியைப் பொருத்தி, ரப்பரினை சுற்றிலும் பதிக்கும் அறிவேந்திரம் 3 தன்னுடைய வேலையை தயார் செய்துக் கொள்ளட்டும்.
அறிவேந்திரம் 4 இதற்கான அடுத்த வேலைக்கு தயாராக இருக்கட்டும். அல்லது இவையனைத்தும் தொடர்ச்சியாக கூட தங்களின் வேலைகளைப் பார்க்கலாம். 
இது அறிபுனை கதையோ, நம் வாழ்நாளில் நடக்க போகும் சாத்தியமில்லாத எதிர்கால புரூடாவோ கிடையாது. இது இப்போதே நடக்க ஆரம்பித்து விட்டது. ஆப்பிள் ஐபோன்களை மொத்தமாக தயாரிக்கும் சீன ஃபாக்ஸ்கான் நிறுவனம், சீனாவில் தன்னுடைய தொழிற்சாலையை அறிவேந்திரங்களின் கூடமாக மாற்றிக் கொண்டிருக்கிறது. 1,10,000 பேர் வேலைப் பார்த்த இடத்தில் இன்றைக்கு வெறும் 50,000 பேர்கள் தான் வேலைப் பார்க்கிறர்கள். (மே 25, 2016) எதிர்காலத்தில் இந்த 50,000 ஐந்தாயிரமாக கூட மாறலாம்.

ஒரு பொருளின் இடுபொருளிலிருந்து மனித உழைப்பினைக் கழித்து விட்டால் அது வெறுமனே இயற்கையில் கிடைக்கின்ற வெற்று இடுபொருள் என்று ‘பேராண்மை’யில் ஜனநாதன் கம்யூனிசம் பேசியிருப்பார். மனித உழைப்பேத் தேவையில்லை என்கிறப் பட்சத்தில் இடதுசாரி சிந்தாந்தங்களும், தொழிற்சங்கங்களும், சிகப்புக் கொடிகளும் என்னவாகும் ?

நான்காவது பேரா-வை மீண்டும் படியுங்கள். மூன்று பேரலைகளிலும் தேவைப்பட்ட இயற்கை இடுபொருள், மனித உழைப்பு, சூழல் நான்காவதில் இல்லை. இருந்த இடத்திலிருந்து, இருக்கும் சூழலிலிருந்து இவற்றால் எதை வேண்டுமானாலும் உருவாக்க முடியும். மாற்ற முடியும். கண்ணுக்கு தெரியாத, சாதாரண மனிதர்களுக்கு புரியவே புரியாத அல்காரிதம்களும், கணிதவியல் கோட்பாடுகளும், செயற்கை நுண்ணறிவும் பெரும்பாலான ‘வேலைகளை’ செய்யக் கூடிய ஜீபூம்பா பூதங்களாக விஸ்வரூபமெடுத்தால், நாம் அதற்கு முன் எப்படி நிற்போம் ? ஒரு மென்பொருள் மாற்றத்தில் அறிவேந்திரங்கள் தங்களை தாங்களே அப்கிரேட் செய்துக் கொள்ள முடியும். இந்த அறிவேந்திரங்களையும், நுண்ணறிவையும் உருவாக்கும் 10+ நிறுவனங்களின் காலடியில் உலகமே காலனியாய் மாறும் சாத்தியங்கள் இருக்கிறது.

திறன், திறமை, பயிற்சி என்பதெல்லாம் ஒரே ஒரு Over-The-Air update. ஒரே ஒரு ரீஸ்டார்ட்டில் இவையனைத்தும் நடந்தால்ல் நாமென்ன செய்வோம் ? இந்த வேலைகள் மனிதர்களுக்கு திரும்பும் என்று நினைப்பது பகல் கனவு. This is irreversible. இன்னும் நாம் நமக்கு அவுட்சோர்ஸிங்கில், தொழிற்சாலைகளில், பிபிஓ சேவைகளில் ஏராளமான வேலைகள் இருக்கிறது என்று மிக்சர் சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தால் நாம் போண்டியாக வேண்டியது தான்.

உலகம் நாம் நம்பிக் கொண்டிருக்கும் வேகத்தினை விட அதிவேகமாக மாறிக் கொண்டிருக்கிறது. இது தான், இது நாள் வரை நாம் பார்த்தவைகளை விட மிக அதிகமான தாக்கத்தினை ஏற்படுத்தக் கூடிய பேரலை. இதை எப்படி எதிர்க் கொண்டு சமாளிக்கப் போகிறோம் ?

இதன் ஆழமும், அகலமும் உலகளாவிய தமிழ் சமூகத்தின் அரசியல், ஊடக, கல்வி, பொருளாதார ஆளுமைகளுக்கு புரியவில்லை என்பது தான் பேரவலம். இவை எவற்றையெல்லாம் கொல்லும், எப்படி வேலைகள் பறி போகும், எப்படியெல்லாம் இது சமூக, பொருளாதார, வாழ்வியல், உளவியல், மனநல மாற்றங்களை ஏற்படுத்தும் என்பதை தான் நாம் தீவிரமாக பேசு வேண்டும். அடுத்தடுத்த பகுதிகளில் ஒவ்வொன்றாய் பேச ஆரம்பிப்போம்.

(அலைகள் தொடரும்.....)

இந்த தொடரில் இதற்கு முன் வந்தவை

அலைகள் ஒய்வதில்லை - 1
அலைகள் ஒய்வதில்லை - 2

படம்: ShutterStock-லிருந்து எடுத்து “திருத்தப்பட்டது”

^ மூர்ஸ் விதி (Moore's Law) - இண்டெலின் நிறுவனர்களில் ஒருவரான கார்டன் மூர் சொன்ன கணிப்பு. ஒரு சிப் சர்க்குயூட்டில் நிரப்பப்படும் ட்ரான்சிஸ்டர்கள், ஒவ்வொரு 18 - 24 மாதங்களில் இரட்டிப்பாகும். அதாவது குறைவான வடிவமைப்பிற்குள் அதிக சக்தி வாய்ந்த சாத்தியங்கள் ஒவ்வொரு இரண்டு வருடங்களிலும் இரண்டு மடங்காக உயரும், விலை குறையும்.

Labels: , , ,


Comments:
ஜெர்மனியில் ஒரு தம்பதியினர் தாங்கள் வைத்துள்ள நூற்பாலையில் மிக குறைந்த எண்ணிக்கையில் (20 முதல் 50 பேர்கள்) வைத்து ஒரு லட்சம் ஸ்பின்டில்கள் உள்ள நூற்பாலையை நடத்திக் கொண்டு இருக்கின்றார்கள் என்று ஒரு கூட்டத்தில் கேட்ட போது அப்போது எனக்கு வியப்பாக இருந்தது. அதன் கட்டுமானம், பயன்படுத்தும் ரோபோ சார்ந்த விடயங்கள் என்று தொடக்க கால முதலீடுகள் மிகமிக அதிகம். இங்கே வருவதற்கு சாத்தியக்கூறுகள் மிக மிக குறைவு.

இங்கே மற்றொரு விசயத்தையும் நீங்கள் ஆராய வேண்டும்.சிறு குறு நிறுவனங்கள் அனைத்தும் இன்று வரையிலும் ஆண்டான் அடிமை எண்ணத்தில் தான் தங்கள் நிறுவனத்தை கட்டுப்படுத்த, வைத்துக் கொள்ள விரும்புகின்றார்கள். ஆட்கள் தேவை. அவர்களும் கேள்வி எதுவும் கேட்காத அடிமையாக இருக்க வேண்டும் என்றே விரும்புகின்றார்கள்.

மற்றொரு பிரச்சனை இங்கே நீண்ட காலம் திட்டம் என்றால் கிலோ என்ன விலை என்று கேட்பவர்கள் 70 சதவிகித பேர்கள். மீதி 20 சதவிகித பேர்கள் தயக்கத்தில் காலத்தை கடத்தி விடுகின்றார்கள். பத்து சதவிகித பேர்களுக்கு ஆதரவு கிடைப்பதில்லை.

இது போல பல காரணிகள்.

வேறு வழியே இல்லாமல் நெருக்கடிகள் உருவாகி, மாறியே ஆக வேண்டும் என்ற நிர்ப்பந்தம் உருவாகும் பட்சத்தில் மட்டுமே இங்கே நீங்க சொன்ன விசயங்களுக்கு பயப்பட வேண்டும். எனக்குத் தெரிந்து திருப்பூர் போன்ற ஊர்களில் அடுத்த 25 வருடங்களில் இந்த வாய்ப்பு இருப்பதால் தெரியவில்லை.

காரணம் நான் அழிந்தாலும் பரவாயில்லை. அடுத்தவர் வாழ்ந்து விடக்கூடாது என்ற முதல் தலைமுறை தொழில் முனைவேர்களில் முக்கால்வாசி பேர்கள் சேர்த்த சொத்துக்களை விட்டுவிடக்கூடாது என்பதில் தான் அதிக கவனம் செலுத்துகின்றார்கள்.

நீங்கள் சொன்ன அலைகள் அடித்துச் செல்லும் போது நீங்கள் நானும் இருக்கப் போவதில்லை.
 
Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]



Links to this post:

Create a Link



<< Home

This page is powered by Blogger. Isn't yours?

Subscribe to Posts [Atom]